tag:blogger.com,1999:blog-141046782011-04-21T13:13:46.637-07:00CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.comBlogger2621100tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1164036290795995192006-11-20T07:10:00.000-08:002006-11-20T07:24:51.106-08:00Am i forgotten<br />or you just tooooooooooooooooooo busy to call me back ? <br /><br />...<br /><br />I just miss you.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-116403629079599519?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1163346441270084852006-11-12T07:38:00.000-08:002006-11-12T07:47:21.293-08:00ถ้าโลกมีโมงยามให้เราเลือกหยุดไว้<br />ฉันจะเลือกโมงยามนั้น<br /><br />ที่สายลมมีกลิ่นหอมของดอกไม้<br />ที่หัวใจฉันเต้น และ สองมือโอบกอดคุณ<br /><br />แต่โลกก็เคลื่อนหมุน<br />วินาทีที่ฉันรู้สึกว่าสั้นแสนสั้น<br />ที่ได้แต่ ผละมือจากคุณมา<br /><br />คุณเอื้อมมือมาให้จับ เหมือนทุกครั้งที่เราลาจากกัน<br />มือที่ฉันอยากคว้าเอาไว้ <br /><br />ถามว่า จะจับกันตลอดไปได้หรือเปล่า<br /><br />แต่ฉันก็ทำได้เพียงเดินจากมา<br />ไม่กล้า แม้กระทั่งเหลียวกลับไปมองคุณ<br /><br />ถ้าเพียงฉันหยุดเวลาได้<br />ฉันจะทำ<br /><br />ใช่ ฉันคงทำ <br /><br />...<br /><br />แต่ความจริงอยู่ตรงหน้า<br />ฉันรู้ดี <br /><br />...<br /><br />รักคุณค่ะ<br />ไม่ว่าความรักนั้น จะไม่นำพาไปสู่อะไรเลย<br />ก็ตาม<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-116334644127008485?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1162913759088005622006-11-07T07:25:00.000-08:002006-11-07T07:35:59.296-08:00"เราไม่ได้เจอกันนานแล้วใช่ไหม"<br />คุณถาม <br />"ใช่ค่ะ ก็คุณยุ่ง"<br />"ช่ายยยยยยยยยย ยุ่งมากกกกก"<br /><br />คุณทำเสียงให้ขำ<br /><br />เราคุยกันเป็นครึ่งชั่วโมง<br />แต่มันก็แค่นั้น ไม่มีอะไรมากกว่า การแลกเปลี่ยนสารทุกข์สุกดิบ<br />เรื่องราวในชีวิต<br /><br />แล้วเจอกันสักวัน <br />คุณบอก<br /><br />ค่ะ <br /><br />ฉันไม่รู้ว่าวันที่ว่า คือเมื่อไหร่<br />ฉันไม่รู้ว่าวันที่ว่า จะมีไหม <br /><br />ช่างเถอะค่ะ <br />เจอก็เจอ<br /><br />วันไหนก็วันนั้น<br /><br />คิดถึงคุณค่ะ<br />หมู่นี้ ฉันบอกว่าคิดถึงคุณบ่อยจัง<br /><br />เซ็นต์สัญญาเป็นไงมั่ง<br />คงโอเคใช่มั๊ยคะ ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-116291375908800562?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1162399182238663662006-11-01T08:08:00.001-08:002006-11-01T08:39:42.240-08:00"อย่าบอกให้รักคนอื่น<br />เพราะฉันคงฝืนรักใครไม่ได้<br />ในนั้น หัวใจ<br />คุณครอบครองจนพื้นที่ให้ใคร ไม่เหลือแล้ว "<br /><br />...<br /><br />โทรฯ ไปหาคุณ<br />ถามเรื่อง bedsupperclub <br />จริง ๆ แล้ว ก็อยากคุยกับคุณนั่นแหละ<br />ทำเป็นโทรฯ ไปถาม ในเว็บก็มีข้อมูล<br /><br />พอเอาเข้าจริง พรุ่งนี้คุณก็ไม่ว่างซะแล้ว<br />ที่บอกว่าอาจเจอกัน เลยกลายเป็นไม่ได้เจอกัน<br />ก็เผื่อใจไว้แล้วแหละ เพราะคุณบอกว่า might <br />มันเป็น If clause ที่เป็นไปไม่ได้ อาจารย์สอนไว้แบบนั้น<br />แต่คุณก็นะ ยังอุตส่าห์หยอดให้ดีใจ<br />ว่าคงเจอกันวันไหนสักวัน ก่อนที่คุณจะไปเล่นดนตรีที่ภูเก็ต<br /><br /><br />...<br /><br />ก็ไม่เป็นไรค่ะ ฉันอาจไป bed กับน้อง ๆ <br />หรืออาจกลับบ้านมาทำข้อสอบ take home ต่อ<br />ยังไม่รู้เหมือนกัน <br /><br />"Go, get your life" คุณบอกเมื่อรู้ว่าฉันยังอยู่ออฟฟิศ<br />ทั้งที่มันก็สองทุ่มแล้ว <br />กลับบ้านได้แล้วหญิง คุณบอกอย่างนั้น<br />ป่านนี้ หนุ่มตุรกี รอคุยอยู่แล้ว คุณบอก<br />ว่าที่สามีในอนาคตไงล่ะ <br /><br />ฉันตอบเสียงดังว่า No จนน้องหันมามอง<br />คนอะไรฟระ <br />ไม่รักแล้วยังผลักไส<br /><br />คุณคะ ? <br />ถ้าฉันรักคนอื่น ได้ มากกว่าที่รักคุณ<br />ก็ดีสิคะ <br /><br />แต่ฉันยังทำไม่ได้ <br />ก็เท่านั้น<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-116239918223866366?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1162399147926549392006-11-01T08:08:00.000-08:002006-11-01T08:39:08.046-08:00"อย่าบอกให้รักคนอื่น<br />เพราะฉันคงฝืนรักใครไม่ได้<br />ในนั้น หัวใจ<br />คุณครอบครองจนพื้นที่ให้ใคร ไม่เหลือแล้ว "<br /><br />...<br /><br />โทรฯ ไปหาคุณ<br />ถามเรื่อง bedsupperclub <br />จริง ๆ แล้ว ก็อยากคุยกับคุณนั่นแหละ<br />ทำเป็นโทรฯ ไปถาม ในเว็บก็มีข้อมูล<br /><br />พอเอาเข้าจริง พรุ่งนี้คุณก็ไม่ว่างซะแล้ว<br />ที่บอกว่าอาจเจอกัน เลยกลายเป็นไม่ได้เจอกัน<br />ก็เผื่อใจไว้แล้วแหละ เพราะคุณบอกว่า might <br />มันเป็น If clause ที่เป็นไปไม่ได้ อาจารย์สอนไว้แบบนั้น<br />แต่คุณก็นะ ยังอุตส่าห์หยอดให้ดีใจ<br />ว่าคงเจอกันวันไหนสักวัน ก่อนที่คุณจะไปเล่นดนตรีที่ภูเก็ต<br /><br /><br />...<br /><br />ก็ไม่เป็นไรค่ะ ฉันอาจไป bed กับน้อง ๆ <br />หรืออาจกลับบ้านมาทำข้อสอบ take home ต่อ<br />ยังไม่รู้เหมือนกัน <br /><br />"Go, get your life" คุณบอกเมื่อรู้ว่าฉันยังอยู่ออฟฟิศ<br />ทั้งที่มันก็สองทุ่มแล้ว <br />กลับบ้านได้แล้วหญิง คุณบอกอย่างนั้น<br />ป่านนี้ หนุ่มตุรกี รอคุยอยู่แล้ว คุณบอก<br />ว่าที่สามีในอนาคตไงล่ะ <br /><br />ฉันตอบเสียงดังว่า No จนน้องหันมามอง<br />คนอะไรฟระ <br />ไม่รักแล้วยังผลักไส<br /><br />คุณคะ ? <br />ถ้าฉันรักคนอื่น ได้ มากกว่าที่รักคุณ<br />ก็ดีสิคะ <br /><br />แต่ฉันยังทำไม่ได้ <br />ก็เท่านั้น<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-116239914792654939?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1162217087989328572006-10-30T06:01:00.000-08:002006-10-30T06:04:48.006-08:00ยิ่งเดินหนีเท่าไหร่<br />แรงดึงดูดให้กลับไป<br />ก็มากเท่านั้น<br /><br />...<br /><br />ในความพยายามที่จะไม่รักกัน<br />ฉันพบว่า นั่น<br /><br />ยิ่งทำให้รักคุณ <br /><br />..<br /><br />เฮ้อ !!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-116221708798932857?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1162130963691395802006-10-29T06:06:00.001-08:002006-10-29T06:09:23.693-08:00อีกสองวันจะสิ้นเดือน<br />อีกสองเดือนจะสิ้นปี<br /><br />อีกกี่วันจะเลิกคิดถึง<br />อีกกี่เดือนจะไม่รัก<br /><br />จนกว่าจะสิ้นใจ ?? <br /><br />??<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-116213096369139580?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1162130904528729542006-10-29T06:06:00.000-08:002006-10-29T06:08:24.530-08:00อีกสองวันจะสิ้นเดือน<br />อีกสองเดือนจะสิ้นปี<br /><br />อีกกี่วันจะเลิกคิดถึง<br />อีกกี่เดือนจะไม่รัก<br /><br />จนกว่าจะสิ้นใจ ?? <br /><br />??<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-116213090452872954?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1162130679830673072006-10-29T06:03:00.000-08:002006-10-29T06:04:39.863-08:00อีกสองวันจะสิ้นเดือน<br />อีกสองเดือนจะสิ้นปี<br /><br />อีกกี่วันจะเลิกคิดถึง<br />อีกกี่เดือนจะไม่รัก <br /><br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-116213067983067307?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1161706184423575822006-10-24T09:04:00.000-07:002006-10-24T09:09:44.450-07:00ดึกแล้ว <br />ฉันก็ยังวนเวียนอยู่แต่ใน Cyberland<br />ไม่อยากออก ทั้งที่มีเอรากอนรอให้อ่านจบ<br /><br />วนเข้าเว็บนี้ ออกเว็บนั้น<br />ล้วนแต่เป็นบันทึก<br /><br />แค่ของตัวเอง <br />นี่ก็ปาเข้าไปสามเว็บ<br /><br />ที่นี่ <br />ที่ cocowrite<br />และ อีกที่ ที่ไม่ปรารถนาให้ใครเข้าไปอ่าน<br />ในนั้น ฉันเขียนถึงคุณ<br /><br />...<br /><br />วันนี้ ที่ในที่สุด คุณโทรฯ มา<br />ถามฉัน ว่ามีอะไรตื่นเต้นในชีวิตบ้างไหม ?<br />ชีวิตไม่มีอะไรเลยคุณ<br />น่าเบื่อ ฉันบอกอย่างนั้น<br />(โดยเฉพาะเวลาที่คุณหายไป)<br />อันในวงเล็บนี่ พูดในใจ<br /><br />..<br /><br />ดึกแล้ว<br />คงต้องออกจาก cyberland นี่ซะที<br />แล้วพรุ่งนี้ จะเข้ามาใหม่นะ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-116170618442357582?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1161529065627330012006-10-22T07:49:00.000-07:002006-10-22T07:57:45.650-07:00วันหนึ่ง <br />อะไร ๆ ในโลกก็จะกลายเป็นความเคยชิน<br />เหมือนกับการที่ฉัน เคยชิน<br /><br />ที่มีคุณในชีวิต<br /><br />และ ตอนนี้<br /><br />ก็กำลังเคยชิน<br /><br />ที่คุณ หายไปจากชีวิต<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-116152906562733001?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1161263604552699782006-10-19T05:58:00.000-07:002006-10-19T06:13:24.600-07:00OK .. This is fine.<br />We live in our silent world<br /><br />No contact<br /><br /><br />Fine !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-116126360455269978?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1161014768699511762006-10-16T08:58:00.000-07:002006-10-16T09:09:51.920-07:00Damn !<br /><br />Is it my fault to hear you not well enough ?<br />Do you know .. i always listen to you .. ? <br /><br />try to understand .. and memorize all the thing you told me .. <br /><br />even try to understand you which .. yes, i absolutely failed. <br /><br />..<br /><br />I hate myself .. why do i cry becoz of this stupid thing ? <br /><br />Why do i care you so much ?<br /><br />I just don't want you to think about me that way.<br /><br />Even i can't be your special one .. just an only different one .. it's ok.<br /><br />...<br /><br />My message may be lost in some black hole .. right ? <br /><br />That why you don't write me back .. <br /><br />..<br /><br />Damm !<br /><br />Why do i love you ? Why do i have to care you ..? <br /><br />..<br /><br />Anybody can tell me ? <br />Why ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-116101476869951176?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1160929110762861292006-10-15T09:15:00.000-07:002006-10-15T09:18:30.780-07:00คิดถึงคุณค่ะ<br /><br />(หลังๆ นี้ บล็อคฉันสั้น คุณว่ามั๊ย)<br /><br />:D<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-116092911076286129?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1160669978678833552006-10-12T09:18:00.000-07:002006-10-12T09:19:38.703-07:00ฉันรักเวลาแสนดีที่ได้อยู่กับคุณเสมอ<br />ริค<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-116066997867883355?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1160397038026084992006-10-09T05:21:00.000-07:002006-10-09T05:30:38.056-07:00เย็นย่ำ ที่ฉันกำลังนั่งจิบไวน์อยู่กับเพื่อนที่เรียนด้วยกัน<br />คุณ ก็โทรฯ มาหา <br /><br />หลายวันแล้ว ที่ฉันไม่กล้าโทรฯ ไป<br />กลัวคุณจะยุ่ง<br /><br />ได้แต่ส่งข้อความไปหาบ้างเวลาที่คิดถึง<br /><br />ดีใจที่รู้ว่าคุณสบายดี<br />ดีใจที่รู้ว่าคุณหางานได้แล้ว<br /><br />คิดถึงนะคะ<br /><br />.see u soon.<br /><br />คุณจบบทสนทนาของเราด้วยคำพูดนั้น<br />ที่ถึงแม้ฉันไม่รู้ว่า soon ที่ว่าจะมาถึงเมื่อไหร่<br />แต่ฉันก็ตั้งหน้าตั้งตารอแล้ว<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-116039703802608499?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1160277082432686372006-10-07T20:04:00.000-07:002006-10-07T20:11:22.560-07:00It's a new dawn <br />It's a new day <br /><br />Yes, that's what Michale buble sings the song.<br /><br />Today .. the new day starts again. I miss both of you, guys.<br />But i have my own life to live.<br /><br />I will move on eventhough i have both of you just only in my mind, <br />even i can't reach you in my damn real life. <br /><br />But what can i do ? Sit in the dark room and cry ? <br />No, not any more.<br /><br />I will smile for today.<br />and sing that song.<br /><br />It's a new dawn .. it's a new day<br /><br />..<br /><br />And i'm feeling good.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-116027708243268637?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1160149512551611252006-10-06T08:43:00.000-07:002006-10-06T08:45:12.570-07:00hoşçakal<br /><br />Don't know if it's the right word or not<br /><br />But .. devrim .. <br /><br />i have to say this ...<br /><br /><strong>hoşçakal</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-116014951255161125?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1159973263920233242006-10-04T07:42:00.000-07:002006-10-04T07:47:43.950-07:00Where the hell is my inspiration to live with happily ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115997326392023324?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1159890839896435242006-10-03T08:32:00.000-07:002006-10-03T08:54:00.000-07:00ไม่ทันได้นับสาม<br />คุณก็โทรฯ มา<br /><br />ส่งdemo มาให้ฟัง<br />พร้อมรูป<br /><br />ฉันรู้ ว่าตัวเองไม่ประสาเรื่องดนตรี<br />ซึ่ง คุณ เองก็รู้ <br />แล้วก็ในเมื่อคุณรู้ คุณจะคาดหวังอะไรกับฉันนักหนา<br /><br />ฉันก็บอกไปตามที่ฉันคิด<br /><br />แต่เอาเถอะ ...<br /><br />ในเมื่อมันไม่ได้เรื่องในความคิดคุณ<br /><br />ก็ช่างมันเถอะ<br /><br />ดูเหมือน ฉันจะถอดใจแล้ว กับคุณ<br /><br />...<br /><br />บล็อคเดฟริม ด้วย<br />อารมณ์เศร้าจากคุณ เลยส่งผลให้ไม่อยากคุยกับคนทางนี้<br />ช่างมันเถอะ <br /><br />อารมณ์แบบนี้ อยู่คนเดียวท่าจะดีที่สุด<br />ขืนคุยกับคนอื่น มีหวังหงุดหงิดใส่เค้าอีก<br />อย่างที่หงุดหงิดใส่เดฟริมวันนี้<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115989083989643524?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1159802272087402512006-10-02T08:09:00.000-07:002006-10-02T08:17:52.200-07:00มันก็คิดถึงอยู่บ้าง<br />แต่ฉันก็มีกิจกรรมอย่างอื่นในชีวิตให้ทำ<br /><br />เช้า ที่กว่าจะไปถึงออฟฟิศ ก็ปาเข้าไปสิบโมงกว่า<br />ไปถึงก็ทำงาน ทำงาน ทำงาน<br />ไม่พูดไม่จากับใคร<br /><br />เที่ยง ไปกินข้าวคนเดียว<br />แวะอ่านหนังสือ<br />แล้วก็กลับ<br /><br />บ่าย <br />ทำงาน ทำงาน ทำงาน<br />จนค่ำ<br /><br />วันนี้ ที่สีลมมีพิธีแห่ของวัดแขกด้วย<br />สวยดี ฉันติดรถน้องกลับมา เลยได้ดูบรรยากาศสองข้างทาง<br />แวะลงตรงฝั่งตรงข้ามสวนลุมไนท์ <br />ฉันเลยไปดูอะไรเพลิน ๆ <br />ได้เสื้อยืดมาสองตัว แล้วก็กลับบ้าน<br /><br />กลับมาออนไลน์ อัพไดฯ <br />อีกเดี๋ยวคงอาบน้ำ และ อ่านหนังสือ<br /><br />วันหนึ่งของฉันกำลังจะผ่านไป<br />โดยไม่ต้องโทรฯ หาคุณ<br /><br />คิดถึงนะคะ<br />แต่ฉันกำลังหัดนับเลขอยู่<br /><br />:P<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115980227208740251?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1159721522873155792006-10-01T09:37:00.000-07:002006-10-01T09:52:02.906-07:00นับหนึ่ง<br />...<br />ฉันบอกรักคุณอีกแล้ว <br />และฉันไม่รู้ว่า มันจะส่งผลอะไรบ้าง<br />จริง ๆ แล้ว คุณก็ไม่เคยเดินหนีฉันไปหรอก<br /><br />กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ที่ฉันเอง เป็นฝ่ายเดินหนีคุณ<br />เพราะรู้สึกว่ารัก<br />เป็นคุณซะอีก ที่ฉุดฉันกลับมา<br /><br />...<br /><br />ไม่รู้สิคะ <br />เอาเป็นว่า ฉันนับหนึ่ง ที่จะเงียบ ๆ<br />และจะรอ จนกว่าคุณจะรู้สึกคิดถึงฉัน <br /><br />แล้วติดต่อกลับมา ละกันนะคะ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115972152287315579?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1159630248498756972006-09-30T08:06:00.000-07:002006-09-30T08:30:48.546-07:00คุณโทรฯ มาบ่นเรื่องเพื่อนร่วมห้องแล้ว<br />55 ขำ - ฉันนี่ก็นะ ซื้อหวยไม่ยักกะถูก<br />คนอยู่กับใครยากแบบคุณ <br />ฉันกะแล้ว ว่าต้องทนอยู่กับคนอื่นไม่ได้หรอก<br /><br />ว่าจะขำ ที่เดาไว้ได้ตั้งแต่แรก<br />ก็ไม่เอาดีกว่า<br />ฉันต้องเป็นคนดี 55 รับฟังและเข้าใจ<br /><br />ฟังคุณบ่นไป <br />อ่ะนะ คนมันรัก ต่อให้มันบ่นเป็นบ้า<br />มันก็ยังน่ารัก<br /><br />ฮ่วย !!<br /><br />ฉันเล่าให้คุณฟังว่าพี่โบขึ้นมา<br />บ่น ๆ ๆ เหมือนกัน ว่าฉันเบื่อพี่โบ<br />ไม่อยากคุยด้วย แต่ก็ไม่รู้จะบอกยังไง<br />คุณบอกว่า ฉันต้องบอกแล้วล่ะ <br />ฉันก็บอกว่า ไม่รู้จะบอกว่ายังไง <br /><br />...<br /><br />เราคุยกันเรื่องอื่น ๆ อีกหน่อย<br />ก่อนที่จะวางกันไป เพราะคุณบอกว่า <br />คุณต้องออกไปข้างนอก ไปไหนสักที่<br />เพราะเบื่อที่จะอยู่ห้อง<br /><br />...<br /><br />วางหูจากคุณ<br />ฉันก็คิดอะไรขึ้นมาได้<br />เลยส่ง message หาคุณ<br /><br />.. <br /><br />Should i tell him .. i love someone else ?<br />The guy i shouldn't love > YOU <br /><br />... <br /><br />message นั้นหายไปในความเงียบ<br />แต่อย่างน้อย ฉันบอกคุณแล้ว ว่าฉันรักคุณ<br />เที่ยวให้สนุกนะคะ <br />รักของฉัน คือการเห็นคุณมีความสุข<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115963024849875697?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1159546935225183912006-09-29T09:10:00.000-07:002006-09-29T09:22:15.400-07:00ผ่านวันเกิดมาเกือบอาทิตย์แล้ว<br />ไม่ได้เจอคุณเลยหลังจากนั้น<br /><br />คุณโทรศัพท์มาหาบ้าง สองครั้ง<br />และฉันก็พยายามรักษาระยะห่างระหว่างเราเอาไว้ให้มันพอดี<br />ไม่โทรฯ หาคุณจะดูเกินงาม ไม่ส่งข้อความหาคุณจนพร่ำเพรื่อ<br />นอกจาก เวลาที่คิดถึง ว่าง ๆ และรู้สึกอยากคุยด้วยจริง ๆ<br />และคงเป็นช่วงเวลาอันดี ที่ช่วงนี้ ฉันรู้สึกเบื่อกับที่ทำงาน<br />ไม่อยู่ในอารมณ์อยากคุยกับใครนัก แม้กระทั่งกับเพื่อน<br /><br />นับวันเราคงจะห่างกัน<br />คุณมีเพื่อนมาอยู่ด้วย<br />และฉันคงไปหาคุณไม่ได้<br />เพื่อน _ที่คุณก็ตลก <br />พอฉันบอกว่า ให้แนะนำเขาให้ฉันรู้จัก<br />คุณกลับบอกว่า ฉันไม่ชอบเขาหรอก <br />คุณนะ จะหวงฉันไว้ทำไม ในเมื่อเราก็ไม่ได้เป็นอื่นใด<br />นอกจากเพื่อน ที่คุณย้ำเตือนฉันอยู่เสมอ<br />ฉันอยากดีใจ ที่คุณหวงฉัน แต่ฉันก็ไม่ควรดีใจ<br />เพราะมันจะทำให้ฉันไปจากคุณไม่ได้ <br />แม้รู้ว่า ระหว่างเราจะไปกันได้ไม่ไกล<br /><br />ฉันมันพวกโลเล ตัดใจลำบาก อย่างนี้ล่ะคะ<br /><br />ตอนนี้ ฉันก็มีชีวิตของฉัน<br />ดิ้นรน กระเสือกกระสน เอาตัวรอดในที่ทำงานไปวัน ๆ <br />คุณเอง ก็คงวุ่นวายกับการหางาน<br /><br />เราคงห่างกันไปทุกที ๆ <br /><br />แต่เอาเถอะ ห่าง แต่ ก็ยังไม่ หาย <br />อย่างน้อย ฉันก็ยังบอกคุณได้ เสมอ<br /><br />ทุกครั้งที่คิดถึง<br /><br />อย่างวันนี้ <br />ที่ฉันบอกคุณไปแล้ว<br /><br />นั่น คือ รักในแบบที่ฉันเป็น<br />แม้ อยากได้รักกลับคืนมา<br />แต่ถ้าคุณไม่ปฎิเสธสิ่งที่ฉันให้ไป<br />ฉันก็ยินดีจะรัก โดยไร้ความหวังแบบนี้ต่อไปได้<br /><br />ไม่รู้เหมือนกันว่านานเท่าไหร่<br />คงนานเท่าที่หัวใจ รู้สึกอยากรัก ล่ะค่ะ <br />หรือไม่งั้น ก็จนกว่า วันหนึ่ง ที่คุณบอกปัดสิ่งที่ฉันให้ไป<br /><br />มันอาจเร็ว หรือ มันอาจไกล<br />จะสนใจทำไม<br />ในเมื่อวันนี้ ฉันยังมีคุณ<br /><br />ถ้าจะเจ็บอีก<br />ไว้ค่อยเจ็บละกัน<br />นะคะ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115954693522518391?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1159116655714838332006-09-24T09:22:00.000-07:002006-09-24T09:50:55.756-07:00แล้วมันก็ผ่านไปอีกวัน<br />วันที่ควรเป็นวันธรรมดา ๆ อีกวันหนึ่ง<br />แต่เราก็ไปให้ค่ามัน เพิ่มขึ้น<br /><br />แค่เพราะตัวเลขของวัน และ เดือนนั้น<br />มาบรรจบกับวันที่เราเกิดมา<br /><br />ฉันใช้เวลาช่วงเช้าอยู่กับคุณ<br />เวลาเราไม่สอดคล้องกัน<br />ฉันผิดหวัง แต่ ฉันก็เข้าใจ และยอมรับมันได้<br />เอาเถอะ ... <br />คุณอุตส่าห์ตื่นตั้งแต่เช้า มาอวยพรวันเกิด แถมยังเลี้ยงข้าวอีก<br />ต้องขอบคุณถึงจะถูก<br />thanks for being such a great friend to me !<br />การ์ดอวยพรวันเกิดของคุณบอกไว้อย่างนั้น<br />ขีดเส้นใต้เน้น ๆ ตรงคำว่า great <br /><br />ฉันรู้ ค่ะ<br />ว่ามิตรภาพจะยาวนานชั่วนิรันดร์ <br /><br />เพียงแต่ <br />ฉันยังทำใจไม่ได้<br />ก็เท่านั้น<br /><br />ก็ทุกครั้ง ที่คุณอยู่ตรงหน้า<br />เล่าเรื่องนี้ เรื่องนั้น ให้ฉันได้หัวเราะ ให้ฉันได้จดจำ<br />หัวใจของฉันมันก็ดื่มด่ำกับห้วงเวลาที่แสนดีนั้น<br />จนอยากหยุดเวลาเอาไว้แค่นั้น<br /><br />** ฉันรู้ว่า ฉันควรทำให้ได้ เพราะทุกที ฉันก็เป็นแบบที่นังมูร์บอก ว่าทำไม่ได้ทุกที<br />แต่ เฮ้อ + มันก็ยากเหลือเกินนี่นะ ที่จะไม่รัก คนที่เรารัก ** <br /><br /><br />บ่ายไปเรียน จูนมีเซอร์ไพรส์ เอาเค้กเล็ก ๆ กับเทียนมาให้ <br />น่ารัก :D<br />ตลกดี ที่บังเอิญไปเจอจูน ตอนไปหาคุณพอดี เลยได้ติดรถจูนมาเรียนด้วย<br /><br />เย็น ไปฉลองวันเกิดที่ริเวอร์ เทอเรซ กับยัยป้า (เราเกิดวันเดียวกัน)<br />แล้วก็เพื่อนยัยป้าอีกสองคน<br />สนุก นั่งกิน นั่งดื่ม นั่งคุย <br />เพื่อนยัยป้าตลก คุยได้ไหลลื่นไปเรื่อย ๆ <br />จนหันไปมองอีกที คนก็ไม่เหลืออยู่ในร้านแล้ว<br />นอกจากโต๊ะเรา <br /><br />เป็นอีกวันดี ๆ วันหนึ่งของชีวิต<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115911665571483833?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1158756184954732782006-09-20T05:39:00.000-07:002006-09-20T05:43:04.973-07:00บางที<br />ชีวิตก็เต็มไปด้วยเรื่องราวซับซ้อน<br /><br />บางที บางเรื่อง<br />เราก็ไม่ได้ตั้งใจให้มันเกิด<br /><br />มันก็เกิด<br /><br />บางเรื่องเราอยากให้มันเกิด<br />แต่มันก็ไม่เป็นไป<br /><br />ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน<br />บางที<br /><br />ถ้าพยายามทำใจให้นิ่ง ๆ <br />ยอมรับทุกอย่างได้<br /><br />ก็คงดีกระมัง<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115875618495473278?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1158501119185861802006-09-17T06:47:00.000-07:002006-09-17T06:51:59.233-07:00ตกลงเดี๋ยวนี้ ฉันแก่ตัวลงจริง ๆ ใช่มะ<br />อกหักจากริค ก็พักฟื้นวันเดียวหาย<br /><br />อกหักจากคุณ ไม่ต้องพักฟื้น <br />เพราะไม่รู้สึกเศร้าใจอะไรเลย<br /><br />หรือ มัน ไม่ใช่ อกหัก หรือ มันเป็น อกหักเทียม ๆ (psudo-broken heart ?)<br /><br />หรือ เพราะแก่แล้ว<br />เลยไม่ค่อยรู้สึกอะไรมากนักแล้ว<br /><br />เฮ่อ เสาร์หน้า ก็จะอายุ 33 แล้วสิ <br /><br />แก่ว่ะ <br /><br />ปล. นังหล่อน ไม่ต้องมาซ้ำเติม ขอบใจ <br />(ถ้าเผื่อแวะมาน่ะนะ)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115850111918586180?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1158415550031672742006-09-16T07:01:00.000-07:002006-09-16T07:05:50.053-07:00มันเป็นเรื่องงี่เง่า<br />ที่พอคุณมาเข้าจริง ๆ<br />ระหว่างเรา มันกลับจบลงที่การทะเลาะกัน<br /><br />มันเป็นเรื่องงี่เง่า<br />ครั้งแล้ว ครั้งเล่า<br />ที่เราเอ่ยลากัน<br /><br />คุยกันใหม่<br /><br />เพราะอะไร<br />เพราะต่างคนต่างไม่มีใครจริงจังใช่ไหม<br /><br />เราจึงยึดต่างฝ่ายไว้<br /><br />มันเป็นเรื่องงี่เง่า<br />เมื่อไหร่ฉันจะกล้าพอที่จะลืมตามามองความเป็นจริง<br /><br />ว่าระหว่างเราไม่มีทางเป็นไปได้<br />และจบทุกอย่าง ลง อย่างเด็ดขาดเสียที<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115841555003167274?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1158333150715824452006-09-15T08:07:00.000-07:002006-09-15T08:12:30.746-07:00คุณคะ,<br /><br />ถ้าตามกำหนดการที่คุณบอก<br />พรุ่งนี้ คุณก็จะออกจากค่ายแล้ว<br /><br />ไม่ได้คุยกับคุณมาเกือบสองอาทิตย์ <br /><br />ฉันเริ่มรู้สึกว่าคิดถึงคุณ<br /><br />ระหว่างเรา จะเป็นยังไงต่อไป<br /><br />ชีวิตอันไร้สาระของฉัน<br />ฉันไม่สามารถกำหนดอะไรได้เลย<br /><br />ฉันเบื่อตัวเองจังค่ะ<br />อยากไปหาคุณ<br /><br />ก็ยังไม่รู้ว่าจะยังไง<br />กำหนดการปีหน้า ที่ตั้งเอาไว้<br />ฉันก็ยังไม่ได้ลงมือทำอะไรสักอย่าง<br /><br />พาสปอร์ตก็ยังไม่ได้ทำ<br />หาข้อมูลอะไรก็ยังไม่ได้หา<br /><br />ฉันนี่แย่จัง<br /><br />แต่ก็รักคุณนะคะ<br /><br />(แม้จะรักคนอื่นด้วยเหมือนกัน)<br /><br />เฮ่อ ! เบื่อตัวเอง<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115833315071582445?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1158066111973044462006-09-12T05:58:00.000-07:002006-09-12T06:01:51.993-07:00เมื่อไหร่งานมันจะดีขึ้น<br />เกือบปีแล้ว ที่ทำงานมา<br /><br />ทำไม มันยังไม่ดีขึ้น<br />ฉันควรพิจารณาตัวเอง<br />โดยการลาออกดีไหม ?<br /><br />จะให้ฉันทุ่มเทเวลาทั้งหมดของชีวิต<br />จมอยู่กับที่ทำงานก็ไม่ได้<br /><br />ฉันยังต้องกลับบ้าน<br />มาอ่านหนังสือเรียน<br /><br />ยังต้องไปเดินเล่น ชอปปิ้ง<br />ให้รู้สึกสบายใจขึ้น<br /><br />ยังต้องไปดูหนัง เผื่อผ่อนคลาย<br /><br />เมื่อไหร่ กันนะ เมื่อไหร่<br /><br />เบื่อจัง<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115806611197304446?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1157905271746055022006-09-10T09:10:00.000-07:002006-09-10T09:21:11.773-07:00ไปงานศพอาจารย์มาเมื่อเช้านี้<br />เช้า ที่เราควรอยู่กันในห้องเรียน<br />นั่ง ง่วง ๆ สลึมสลือ ตาปรือกันแทบทุกคน<br />เพื่อฟังอาจารย์สอน<br />กลับเป็นเช้า ที่เราก็ยังคงสลึมสลือเหมือนเดิม<br />แต่เปลี่ยนเป็นนั่งฟังพระสวดอยู่ในวัด<br /><br />อาจารย์เป็นอิสลาม ศพจึงฝังไปตั้งแต่วันที่อาจารย์เสียชีวิต<br />แต่ภรรยาอาจารย์เป็นไทยพุทธ จึงมีทำสังฆทานกันวันนี้<br /><br />อนิจจัง วัฏฎะ สังขารา<br /><br />เสียงพระสวดบอกว่า สังขารนี้เป็นอนิจจัง<br />ไม่เที่ยง ไม่จีรัง<br /><br />วันหนึ่ง เราก็ต้องตายจากกัน<br />ฉันเล่าเรื่องนี้ให้คุณฟัง<br />ตอนที่คุณโทรฯ มาหาฉัน <br /><br />แย่เนอะ<br />คุณบอกอย่างนั้น<br /><br />ไม่หรอกค่ะ<br />มันไม่ได้แย่ขนาดนั้น<br /><br />สำหรับฉัน ความตาย คือ การหลุดพ้น<br />และขณะพนมมือไหว้พระ<br />ฉันอธิษฐานให้อาจารย์ไปสู่ภพภูมิที่ดีงาม<br />อาจารย์หลุดพ้นจากความเจ็บปวดในชาตินี้แล้ว<br /><br />ฉันเอง<br />ยังต้องอยู่กับความเจ็บปวดต่อไป<br />แต่เอาเถอะ ชีวิตก็อย่างนี้<br />เจ็บปวดบ้าง มีความสุขบ้าง<br /><br />ปะปนกันไป<br /><br />บางที การที่เราได้เจอกัน<br />มันต้องมีเหตุผลบางอย่าง อย่างที่ฉันอยากเชื่ออยู่เสมอ<br />และบางเหตุผลนั้น อาจบางที<br />คือการให้ฉันได้ใช้ชีวิต โดยเรียนรู้<br />ที่จะรัก เพื่อเพราะรัก<br />และ แค่ เพราะอยากรัก<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115790527174605502?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1157385930030377372006-09-04T09:01:00.000-07:002006-09-04T09:05:30.056-07:00ถ้าใจสามารถสงบนิ่งได้แบบนี้ทุกวัน<br />ถ้าสามารถมองโลกด้วยสายตารื่นรมย์แบบนี้ได้ทุกวัน<br /><br />ชีวิตคงน่ารักขึ้นอีกเยอะ<br /><br />** บันทึกในวันที่รู้สึกว่ามีความสุขกับชีวิตดี **<br /><br />ไม่เหงา และ ไม่เศร้า<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115738593003037737?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1156860014237337882006-08-29T06:54:00.000-07:002006-08-29T07:01:11.396-07:00One pill for headache<br />another pill for not - keeping awake <br /><br />No pill .. for heartache<br /><br />Only time can heal.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115686001423733788?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1156775679692255082006-08-28T07:27:00.000-07:002006-08-28T07:34:39.746-07:00ฉันเป็นหุ่นยนต์<br />อาศัยอยู่บนดาวโลก<br />ที่ที่ฉันอยู่เป็นเมืองใหญ่<br /><br />โปรแกรมถูกตั้งไว้<br />ฉันดำเนินชีวิตไปตามนั้น<br /><br />นานวัน<br />นานวัน<br /><br />เครื่องจักรเริ่มขัดข้อง<br />บางระบบเริ่มรวน <br /><br />โปรแกรมที่เคยตั้งไว้<br />เริ่มกลายเป็นโปรแกรมทำลายตัวเอง<br /><br />วันหนึ่ง<br />ฉันคงระเบิด<br />กลายเป็นเศษเหล็ก<br /><br />อีกไม่นานแล้ว<br /><br />* เบื่อชีวิตตัวเองที่เป็นอยู่ อาจได้เวลาตัดสินใจทำอะไรสักอย่าง *<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115677567969225508?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1156685010638724902006-08-27T06:16:00.000-07:002006-08-27T06:23:30.656-07:00ชีวิตหมุนกลับมาสู่วันคืนปกติ<br />ฉันก็ไม่รู้ว่า วันข้างหน้าจะเป็นอย่างไร<br /><br />ดูกันไปเรื่อย ๆ แล้วกัน<br />มีชีวิตต่อไปเรื่อย ๆ <br /><br />อาจสักวัน<br />ฉันคงรู้ว่า ฉันอยู่ เพื่ออะไร<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115668501063872490?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1156357513971106372006-08-23T11:11:00.000-07:002006-08-23T11:25:14.360-07:00มันก็ไม่มีอะไรมาก<br />แค่ชีวิตเบี่ยงออกนอกเส้นทาง ไปสองชั่วโมงกว่า ๆ <br />ที่ควรจะอยู่บ้าน นอนอ่านหนังสือ หรือ chat ไปตามประสา<br /><br />ก็มีอัน ต้องออกจากบ้าน<br />ไปแซกโซโฟน นัดหนุ่ม(ใหญ่) ไว้ที่นั่น<br />มาไกล เชียว จาก สเปน โน่น<br /><br />Can you speak Thai ?<br />ฉันถามคนที่บอกว่า เคยใช้ชีวิตอยู่เมืองไทย<br />ตั้ง เกือบ เจ็ดปี<br /><br />A few word.<br /><br />แว่บนั้น ใจประหวัดนึกถึงคนอีกคน<br />ที่ อุตส่าห์ลงทุนโทรฯ ทางไกลมาจากอเมริกา<br />เพียงเพื่อจะบอกฉันว่า<br /><br />พูด ไทย กับ ผม ได้ ไหม ครับ ผม กลัว ลืม ภา ษา ไทย <br /><br />เราแค่นัดเจอกัน<br />ฉันมากับเพื่อน <br />ไม่ได้จะอะไรมากไปกว่า<br />เจอเพื่อนที่ chat ด้วยกัน<br />ให้รู้ว่าตัวจริงเป็นอย่างไร<br /><br />เราพูดคุยกันไม่มากนัก<br />เสียงดนตรีดังเกินไป<br /><br /><br />คอคเทลแก้วนั้น ชื่อ tomorrow <br />พรุ่งนี้ วันที่ฉันนับวันรอมานาน<br /><br />แต่พรุ่งนี้ กลายเป็นวันนี้แล้ว<br />ตอนเขียนบันทึกนี่ ก็ตีหนึ่งกว่า<br /><br />คุณ จะกลับมา<br /><br />เหมือนที่ใครเคยบอก<br />พรุ่งนี้ ไม่เคยมาถึง<br /><br />และ ความรักของฉัน<br />อาจเป็นเฉกเดียวกัน<br /><br />* * ตัวอยู่ที่นี่<br />ใจอยู่ที่ไหน<br /><br />คุณอยู่ที่ไหน<br />ความรักที่ฉันฝากไว้<br /><br />ใกล้ จะเอามาคืน<br /><br />หรือยัง ?<br /><br />* * <br /><br />I miss you, Rick ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115635751397110637?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1156261314377806532006-08-22T08:38:00.000-07:002006-08-22T08:41:54.413-07:00หลับ แล้ว ลืมตา<br />หลับ แล้ว ลืมตา<br /><br />นับ วัน นับ เวลา<br /><br />เหลือ อีกสองวัน<br /><br />แล้ว ฉันคงได้รู้กัน<br /><br />ว่า - จะไปหาเหล้ากิน อีกดีไหม ? -<br /><br />555<br /><br />เธอทำให้รัก ทำไม หลงทำไมก็ไม่รู้<br />พอเธอมาทิ้งกันไป แก้ยังไง ลบยังไง<br />ล้างยังไง ก็ไม่หาย<br /><br />ไม่ชอบติ๊ก ชีโร่<br />แต่เพลงนี้ ผุดขึ้นในหัว<br /><br />ฉันจะหลับลง อีกคืน<br />เพื่อพรุ่งนี้ลืมตา<br /><br />และ บอกกับตัวเองว่า<br />เหลือ อีกแค่วันเดียว<br /><br />นะคะ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115626131437780653?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1155912895692128262006-08-18T07:48:00.000-07:002006-08-18T09:54:22.273-07:00Hi there !<br /><br />Damn ! I miss you so much.<br />Live in silence like this is such a torment.<br /><br />What're you doing there ?<br />Are you ready to come back ?<br /><br />Why don't you reply my e-mail ?<br />What does the silence mean ?<br />Does it mean you don't check email yet ?<br /><br />No .. i don't think so.<br /><br />Then, what ?<br /><br />Does it mean .. goodbye ?<br /><br />Oh .. damn !<br /><br />I count the day and looking forward for you to come back.<br />Can do nothing .. just cry ...<br /><br />...<br /><br />I hate this.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115591289569212826?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1155735981948894832006-08-16T06:39:00.000-07:002006-08-16T06:46:21.973-07:00ฉันไม่ได้ตั้งใจนับวันเวลา<br />แต่ทุกครั้งที่เผลอมองปฎิทิน<br />สายตาก็จะจรดจ้องไปที่ เลข 24 ของเดือน<br /><br />ฉันกำลังรออะไร<br />ข่าวดี (ดีจริงหรือ)<br />หรือ ข่าวร้าย<br /><br />ฉันไม่รู้<br />บางที <br />เราก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากรอ<br /><br />ฉัน นิ่ง<br />แม้ในใจฉันไม่ได้นิ่ง<br /><br />พยายามบังคับตัวเอง<br />อย่างเหลือเกิน<br /><br />ที่จะไม่ส่งอีเมลล์ไปถามว่า<br /><br />ทำไม ?<br /><br />ไม่ตอบอีเมลล์กลับมา<br /><br />เหมือนเคย<br /><br />...<br /><br />มีเพียงความเงียบ ระหว่างเรา<br />ฉันหยิบรูปคุณที่เป็นที่คั่นหนังสือมาดู<br /><br />เป็นบางค่ำคืน ที่ฉันน้ำตาไหล<br /><br />บอก I miss you <br />ผ่านความว่างเปล่าของคืน<br /><br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115573598194889483?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1155555178394875562006-08-14T04:28:00.000-07:002006-08-14T04:32:58.430-07:00คุณ<br />ดีใจมาก ๆ ที่คุณบอกว่า จะมา<br />ฉันอยากไปหา แต่ก็ยังติดเงื่อนไขหลายอย่าง<br />ตั้งใจว่าปีหน้า แต่พอเอาเข้าจริง ฉันก็ไม่รู้จะทำได้ไหม <br /><br />มันน่าจะดีกว่า ถ้าคุณมาที่นี่<br />ถึงยังต้องรอ<br />แต่อย่างน้อย ที่คุณรับปากไว้ <br />ก็เป็นเริ่มต้นก้าวแรก<br /><br />อย่างที่บอกไว้<br />สำหรับฉัน<br />ครั้งหนึ่งในชีวิต<br />ฉันอยากให้เราได้เจอกัน<br /><br />เราจะได้รู้ว่า ที่เราบอกว่า "รัก"<br />มันจริง หรือ มัน เพ้อฝัน<br />มัน พลาโตนิค หรือ มัน เรียล<br /><br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115555517839487556?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1155476902440398592006-08-13T06:44:00.000-07:002006-08-13T06:48:22.456-07:00ไปส่งของขวัญให้คุณเมื่อเช้า<br />รู้สึกปลื้ม ๆ แปลก ๆ ดี <br />นึกภาพคุณใส่เสื้อตัวนี้ <br />นึกภาพว่าคุณจะดูเป็นไงบ้าง<br /><br />ฉันไม่รู้ว่านี่คืออะไร<br />จะใช่ความรักไหม ?<br />มันจริง หรือ มันไม่จริง<br />แต่ฉันก็เป็นสุขใจ เวลาที่ได้ทำอะไรแบบนี้ให้กับคุณ<br /><br />และ เย็น<br />รีบกลับมา เพราะรู้ว่าคุณต้องออนไลน์<br />โลกหน้าจอนั่น มีฉัน กับ มีคุณ<br />มันอาจจะแค่ฝันชั่วคราว<br />มันอาจเป็นแค่โลกจำลอง<br />แต่ตราบที่มันไม่ทำร้ายใคร<br /><br />ฉันก็ยังมีสิทธิจะฝัน ไม่ใช่หรือ<br /><br />บางที<br />สักวัน ฝันอาจเป็นจริงได้ ใครจะรู้<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115547690244039859?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1155315927716499302006-08-11T09:48:00.000-07:002006-08-11T10:05:27.930-07:00ฟังเพลงที่คุณให้ไว้<br />คิดถึงคุณ<br />ฉันรู้ ว่าตัวเองเป็นผู้หญิงไม่ดี<br />บอกว่ารักคุณ แต่หัวใจก็ดิ้นรนทุรนทุรายไปหลงคนอื่น<br /><br />คุณเหมือนน้ำเย็น<br />ไว้ให้ฉันดื่มให้ชื่นใจ<br />เพราะเราไม่ค่อยได้คุยกัน<br />หลัง ๆ เราเลยไม่ค่อยทะเลาะกันเหมือนเมื่อก่อน<br /><br />ยกเว้นตอนที่ฉันบอกลา<br /><br />แต่เอาเถอะ<br />ฉันก็คงมีคุณต่อไป<br />อย่างน้อย ในเวลาร้อน ๆได้ดื่มน้ำเย็น<br />ชีวิตก็คงผ่อนคลายได้บ้าง<br /><br />พรุ่งนี้ จะไปหาซื้อของขวัญให้นะคะ<br />ดูท่าแล้ว คงไม่ทันวันเกิด<br />ยังไง จะส่งการ์ดไปให้ก่อนก็แล้วกัน<br /><br />ว่าจะซื้อเสื้อให้คุณซักตัว<br />ที่โน่น ยังหนาวใช่ไหม ?<br /><br />เมื่อไหร่ คุณจะมาที่นี่<br />มารับฉันกลับไปพร้อมกับคุณ<br />พาฉันไปไกล ๆ จากชีวิตน่าเบื่อที่นีซะที<br /><br />คิดถึงคุณนะคะ<br /><br />ดูแลตัวเอง<br />อย่าอดนอนมากนัก<br />รักษาสุขภาพนะคะ<br />ผอมจะแย่อยู่แล้ว<br /><br />seni seviyorum<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115531592771649930?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1155137886926632532006-08-09T08:29:00.000-07:002006-08-09T08:38:06.956-07:00สุดท้าย<br />สมองก็พ่ายหัวใจ<br /><br />ฉันยิ้มรับความเศร้าที่กวักมืออยู่ไหว ๆ <br />และอนุญาตให้คุณกลับมากำหนดความเป็นไป<br />ในชีวิต<br /><br />อีกครั้ง<br />และ อีกครั้ง<br /><br />เพื่อรัก เพื่อผูกพัน<br />เพื่อเจ็บปวด<br /><br />ฉัน ไม่อาจเดินหนีไปจากคุณได้<br /><br />หรือ แท้จริงแล้ว<br />ฉัน<br />ไม่เคยพยายามให้มากพอ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115513788692663253?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1154962654468550932006-08-07T07:52:00.000-07:002006-08-07T07:57:34.540-07:00ปวดหัวทั้งวัน ทำงานก็ไม่ค่อยได้งานเท่าไหร่<br />แฮงค์โอเวอร์ <br /><br />เริ่มรู้สึกว่าเมาถี่เกินไปแล้ว<br />เริ่มรู้สึกว่าได้เวลาเหวี่ยงตัวเองกลับขึ้นมาจากทุกข์เศร้าได้แล้ว<br /><br />จะเจ็บปวด ก็ให้มันพอดีๆ <br />จะเศร้า ก็อย่าให้มันมากเกินไป<br /><br />พอได้แล้วนะ<br /><br />ไว้รู้คำตอบจริง ๆ ค่อยเศร้าต่อ<br />ในเมื่อตอนนี้ คำตอบยังค้างเติ่งอยู่ในอากาศ<br />ปลายทางยังไม่มีการตอบรับใด ๆ <br />ฉันก็ไม่ควรเจ็บปวดไปล่วงหน้า<br /><br />ถ้ามันจะเจ็บ<br />วันไหน มันก็ต้องเจ็บ<br />งั้น จะรีบเจ็บไปทำไม<br /><br />เดี๋ยวก็อาจจะต้องเจ็บอีก<br /><br />ตอนนี้ หยุดไว้ก่อน<br />เฉย ๆ ไว้ก่อนดีกว่า<br /><br />พักผ่อนบ้างนะ <br />บอกตัวเองอย่างนั้น<br /><br />นอนไม่หลับมากี่คืนแล้วเนี่ย<br />พักผ่อน พักผ่อน พักผ่อน <br />ร่างกายสดชื่น จิตใจจะได้แจ่มใส<br /><br />นะ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115496265446855093?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1154787518534778182006-08-05T07:11:00.000-07:002006-08-05T07:18:38.730-07:00บางที สิ่งที่โทชิสอนฉันคือการรู้จักที่จะรัก<br />แม้ผลของมันจะเจ็บปวด แม้ผลของมันจะลงเอยด้วยการจากลา<br />แต่โทชิก็พยายามเต็มที่เพื่อเฮเลน<br /><br />โทชิสอนให้เธอได้รู้จักมีชีวิต<br />สอนให้เธอรู้จักความสุข<br />ซึ่งสิ่งเหล่านั้น เฮเลนก็สอนโทชิเช่นกัน<br />แม้เวลาของทั้งสองจะสั้น แค่เพียงสามสัปดาห์<br /><br />แต่ภาพเฮเลนที่โทชิถ่ายไว้<br />ก็จะอยู่กับเขาเสมอ<br />และเธอจะอยู่ในใจเขา<br />ตลอดไป<br /><br />....<br /><br />Helen, the baby fox <br /><br />เช่นเดียวกับคุณ <br />ที่ ถ้าสุดท้าย คุณกลับไปหาเค้าจริง ๆ<br />อย่างน้อย ฉันก็มีเวลากับคุณ มากกว่าที่โทชิมีกับเฮเลน<br />และ ในความทรงจำ และ สิ่งต่าง ๆ ที่เราทำร่วมกัน<br /><br />ไม่ว่ามันจะไม่อาจมีได้อีกต่อไปนั้น<br /><br />ฉัน ก็ยังเคยมี<br /><br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115478751853477818?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1154617035123278522006-08-03T07:45:00.000-07:002006-08-03T07:57:15.166-07:00บางที<br />เวลาฉันมองชีวิตคนอื่น<br />ก็คิดว่า ตัวเองก็โชคดีกว่าคนหลายคนเหล่านั้น<br />เช้านี้ ฉันนั่ง Taxi ไปทำงานตามเคย<br />และขณะรอไฟแดงอยู่ตรงแยก<br />ชายหนุ่มรุ่นๆ ก็เข็นรถขายเกลือเดินผ่านหน้ารถไป<br />คุณคงเคยเห็น เกลือที่เป็นซองเล็ก ๆ <br />ซองละบาทหรือเท่าไหร่ นี่แหละ รู้แต่มันเป็นเกลือราคาถูก<br /><br />เขาสวมเสื้อผ้าง่าย ๆ กางเกงขาสั้น <br />สองมือเข็นรถเข็น ไม่มีอะไรมากกว่านั้น<br /><br />บางที ในนาทีที่คิดอะไรได้กับแบบนั้น<br />ฉันก็บอกตัวเองว่า ฉันดีกว่าเค้า<br /><br />แต่ในหลายที<br />ที่ไม่มีใครอยู่ตรงหน้าแบบนั้น<br />มีเพียงตัวเอง ที่ตั้งหน้าตั้งตาทำงานไป<br />แก้ปัญหาที่ตัวเองไม่ได้ก่อเอาไว้<br />แต่ปัญหาเหล่านั้น ส่งผลกระทบจนงานที่ฉันควรทำให้มันดี<br />มีปัญหาตามมา<br /><br />ฉันกลับย้อนไปนึกถึงคนเหล่านั้น<br />และอิจฉา<br />พวกเขาคงมีชีวิตวันต่อวัน<br />ขายของวันนี้ได้ ก็คงพอสำหรับวันนี้<br />วันรุ่งขึ้น ก็เดินขายต่อไป<br />ไม่ต้องมากังวลว่า ถ้าแก้ปัญหาวันนี้ไม่ได้<br />มันจะส่งผลกระทบใหญ่หลวงต่อวันข้างหน้า<br /><br />ไม่ต้องทำงานแล้ววางแผนระยะยาว<br />ที่ไม่เคยปฎิบัติได้สำเร็จ<br />สุดท้าย ก็ไฟลนก้น แก้ปัญหาให้มันผ่านๆ ไปวัน ๆ <br /><br />วันนี้ ฉันเข้าประชุมบริษัท<br />รู้สึกเหมือนตัวเองอยู่ผิดที่ผิดทาง<br />ไม่มีอารมณ์ร่วมในยอดขายที่เพิ่มขึ้น<br />ผลประกอบการเป็นบวกหรือเป็นลบ<br />ไม่ได้รู้สึก proud กับการเป็นส่วนหนึ่ง<br />ของ Central world อันมหึมานั่น<br /><br />ฉันแค่อยากอยู่ในมุมเล็ก ๆ ของฉัน<br /><br />และ ในหลาย ๆ ที<br />ฉันก็ไม่เข้าใจ ว่าตัวเองจะมาคิดแบบนี้<br />ไปให้ได้อะไรขึ้นมา<br /><br />อยู่ หรือ ไป น่าจะง่ายกว่า<br />ไม่รู้สึกใช่ ก็ควรไป<br /><br />แต่คุณก็รู้<br />ชีวิตมันยากกว่านั้น<br /><br />และ ถึงมันยาก<br />ฉันก็ยังอยู่ และ ดำเนินมันต่อไป<br />พร้อมคำถามในใจ<br />ที่ยังไม่มีคำตอบ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115461703512327852?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1154358404217695362006-07-31T07:47:00.000-07:002006-07-31T08:06:44.303-07:00คุณบอกว่าจะกลับมา อีกไม่นาน<br />กลับมายังบ้าน<br />ประเทศของคุณ ก็ไม่ใช่<br />แต่คุณเรียกมันว่า "บ้าน"<br /><br />...<br /><br />ฉันยังไม่รู้เลยว่าที่ไหนควรเรียกว่า"บ้าน"<br />ในความหมายของการมีใครสักคน<br />ให้รัก ให้ใช้ชีวิตร่วมกัน<br /><br />อยากให้เป็นคุณ<br /><br />และที่ ๆ คุณจะกลับมานั้น<br />อยากให้สักวัน เป็น ที่ ๆ เช่นกัน<br />ฉันจะเรียกว่า "บ้าน"<br /><br />ห้องสี่เหลี่ยมแคบ ๆ <br />ที่เปิดไฟสีส้ม<br />เปิดประตูเข้าไป<br />ซ้ายมือเป็นห้องน้ำ<br />ขวามือเป็นกระเป๋าเดินทางของคุณ<br />ถัดไปอีกนิดเป็นตู้เสื้อผ้า<br />ที่ฉันคุ้ย ๆ หาเสื้อยืดเน่าๆ สักตัวของคุณมาใส่<br /><br />ติดกับตู้เสื้อผ้าเป็นเตียงนอน<br />ที่บนนั้นมีหิ้งวางหนังสือ <br />คนขยันอย่างคุณ<br />มีหนังสือฝึกเรียนภาษาไทยอยู่ตรงนั้น<br />แค่เอื้อมมือไปคว้า<br />บทเรียนที่คุณมักทบทวนเสมอ เวลาเราอยู่ด้วยกัน<br />ลายมือภาษาไทยคุณสวย<br />และฉันเข้าใจว่าคุณคงหลงรักเมืองไทยอย่างจริงจัง<br /><br />ซ้ายมือที่ติดกับเตียงนอนเป็นครัวเล็ก ๆ ของคุณ<br />ที่มีอุปกรณ์ทำครัวหลายอย่าง<br />คุณบอกว่าเคยใช้ แถมในบางครั้ง<br />ยังนึกสนุกชวนฉันทำกับข้าว<br />แต่เราไม่เคยทำด้วยกันเลย จนบัดนี้<br /><br />ตู้เย็นที่นอกจากน้ำเปล่าแล้ว<br />นาน ๆ จะมีส้มสักสองสามลูก<br />และไม่มีอะไรเลยนอกจากนั้น<br /><br />เตาไมโครเวฟเล็ก ๆ<br />ที่ฉันจำได้ว่าเราเคยอบป็อปคอร์นกินกัน<br /><br />ถัดไปตรงมุมโน้น มีโซฟาที่คุณนอนเหยียดยาว<br />มีฉันนอนเบียดทำตัวลีบๆ เล็ก ๆ อยู่อีกคน<br />โทรทัศน์และเครื่องเล่นซีดีอีกเครื่อง<br /><br />ฝาผนังอีกด้านเป็นรูปภาพสองสามรูป<br />และอีกด้าน มีรูปคุณ กับครอบครัว<br />แม่ น้องชาย พี่สาว และ พี่สาว <br /><br />ถัดไปเป็นโต๊ะวางแลปทอปที่ตั้งอยู่ปลายเตียง<br />เหนือขึ้นไป คือกีตาร์ ที่แขวนเอาไว้<br /><br />ทั้งหมดนั้น คือ ที่คุณเรียกว่าบ้าน<br /><br />และ ทั้งหมดนั้น คือ ที่ ๆ ฉันอยากเรียกมันเช่นกัน<br />ว่า บ้าน<br /><br />คิดถึงนะคะ<br />รอคุณกลับมา<br /><br />Hi there,<br />I'm looking forward to see you too<br />Miss you so much.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115435840421769536?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1153924482000256082006-07-26T07:17:00.000-07:002006-07-26T07:34:42.413-07:00มีหลายเหตุผลที่คนอยากมีชีวิตอยู่<br />และมีหลายเหตุผลที่คนอยากตาย<br /><br /><strong>เหตุผลที่ฉันอยากมีชีวิตอยู่</strong><br /><br />-ฉันยังไม่ได้เดินทางไปต่างประเทศอย่างที่อยากไป<br />-ฉันยังไม่ได้ไปหลายๆ ที่ที่ฉันอยากไป <br />-ยังมีหนังสืออีกมากในโลกนี้ที่ฉันอยากอ่าน<br />-ยังมีเพื่อน ๆ ดี ๆ ในโลกที่ฉันยังอยากใช้ชีวิตอยู่ด้วย<br /><br /><br /><strong>เหตุผลที่ฉันอยากตาย</strong><br /><br />-ฉันไม่รู้ว่าจุดมุ่งหมายในการมีอยู่ของชีวิตฉันคืออะไร<br />นั่น ทำให้ฉันไม่เคยมีเป้าหมายในการมีชีวิต ก็อยู่มันไปวัน ๆ <br />-ฉันรู้สึกเหนื่อยกับตัวเอง <br />-ฉันเบื่อการทำงาน ไม่เคยรู้สึกสนุกกับมันเลยสักวัน นับตั้งแต่มาทำงานที่นี่<br />-ฉันเบื่อการคาดหวังของคนรอบข้าง (พ่อ แม่ ญาติพี่น้อง)<br />ฉันดูแลใครไม่ได้หรอก แม้แต่ตัวเองฉันก็ยังดูแลไม่ได้เลย <br />-ฉันพยายามตามหาความรัก ที่จะทำให้ฉันหยุดนิ่งกับมันได้ แต่หาเท่าไหร่<br />ฉันยิ่งประสบความล้มเหลว ฉันอยู่นิ่งๆ แล้ว แต่วันหนึ่ง มันก็เดินเข้ามา <br />เพื่อจะทำให้ฉันเจ็บปวดอีกครั้ง<br /><br /><strong>เหตุผลที่ฉันยังต้องมีชีวิตอยู่</strong><br /><br />-ฉันยังเรียนไม่จบ(แต่มันก็ไม่สำคัญนักหรอก)<br />-ฉันยังมีงานที่จะต้องสะสางที่บริษัท(มันสำคัญสำหรับคนอื่น ไม่ได้สำคัญสำหรับฉัน)<br />-อ้วนบอกว่า ถ้าฉันตาย อ้วนก็ไม่อยู่เหมือนกัน(แต่มันจริง ๆ เหรอ อ้วนโตแล้ว <br />อ้วนต้องอยู่ได้สิ)<br />-แม่คงร้องไห้ และตายตามฉันไปเลย ถ้าฉันตาย ซึ่งนั่นจะทำให้ฉันรู้สึกผิดบาป<br />แม้แต่กระทั่งตอนที่คิดว่าอยากตาย<br />-ฉันยังไม่ได้บอกคุณเลยใช่ไหม ว่าฉัน "รัก"<br /><br />ดังนั้น ฉันจึงยังมีชีวิตอยู่ อย่างเบื่อ ๆ ไปวัน ๆ พยายามประคับประคองความรู้สึกคนอื่นไปเรื่อย ๆ<br />โดยเฉพาะคนที่ได้ชื่อว่าครอบครัว มองหาความรักอยู่บ้าง แต่เลิกหวังไปนานแล้ว ว่าจะเจอใคร<br />ที่เป็นของฉันอย่างแท้จริง<br /><br />สักวันหนึ่ง ความตายจะมาสู่ฉันเอง<br />ขอให้มันเป็นความตายที่งดงาม<br />ไม่เจ็บปวด<br /><br />แค่นั้น ที่ฉันหวัง<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115392448200025608?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1153841734066127642006-07-25T08:31:00.000-07:002006-07-25T08:35:34.090-07:00ก็แค่ตะวันรุ่งพรุ่งนี้<br />ตื่นขึ้นมาอีกที<br />ทุกข์ร้าวก็คงจางไป<br /><br />...<br /><br />วันมันหมุนวน<br />คืนมันหมุนเวียน<br /><br />แล้ว จะไม่ให้ใจคนเปลี่ยน<br />ได้อย่างไร ???<br /><br />...<br /><br />ไม่รู้สิ ฉันกำลังพิมพ์อะไรอยู่ก็ไม่รู้<br />ดูมันล่องลอย ไร้สาระ จับต้นชนปลายไม่ถูก<br /><br />ช่างมันเถอะ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115384173406612764?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1153749638410138082006-07-24T06:44:00.000-07:002006-07-24T07:00:38.476-07:00คุณ<br /><br />ฉันรู้ ว่าตัวเองไม่ควรโกรธ ที่คุณมีคนอื่น <br />เพราะฉันเอง ก็ไม่ได้มีแค่คุณ<br /><br />แต่ฉันรู้สึกเหนื่อยเหลือเกิน<br />และ รู้สึกผิดหวัง กับ อีกบางที<br />ก็รู้สึกว่า ทำไม ปาฎิหาริย์ มันไม่เกิดขึ้นจริงนะ<br />สุดท้าย คุณก็ไม่ต่างจากมนุษย์โลกคนอื่นๆ <br />ไม่ได้ดีงาม หัวใจสวยงาม เหมือนที่ฉันเคยมอง<br />ฉันเลิกยื้อแล้ว ปล่อยคุณไปจะดีกว่า<br />ถ้าคุณรู้สึกรักฉันมาก ๆ อย่างที่คุณบอก<br />บางที คุณคงตัดสินใจทำอะไรให้ฉันรู้<br />แต่ถ้าไม่ใช่<br />อย่างมาก มันก็แค่เจ็บปวดสักพัก<br /><br />แล้วมันก็จะผ่านไป<br /><br />ส่งเมลหาคุณแล้ว<br />แต่กว่าคุณจะได้อ่าน<br />คงอีกนาน <br />ถึงตอนนั้น ฉันไม่อยู่กับคุณแล้วนะคะ<br />ลาก่อนค่ะ<br /><br />เธอ<br />ที่งอแง เพราะอยากให้ง้อ<br />แต่ถ้าเธอไม่เคยคิดจะง้อ<br />ปล่อยให้ฉันหายเอง<br /><br />ประโยชน์อะไรที่เราจะไปกันต่อไป<br /><br />ที่โทรฯ ไปหา บอกว่าเหนื่อย<br />ก็เพราะอยากให้ปลอบ<br />ไม่ใช่ เอะอะ อะไร ก็แค่บอกว่าให้ไปนอน<br /><br />อย่างนี้ มันไม่ใช่คนรักกัน<br /><br />ก็ถ้าเธอแข็งเกินไป<br />แล้วฉันก็อ่อนไหวเกินไป<br /><br />มันคงไปกันไม่ได้หรอก<br /><br />จบตรงนี้ เถอะ<br /><br />ก่อนที่เราจะเจ็บกันไปมากกว่านี้ <br /><br />นะ <br /><br />ลาก่อน <br /><br />เช่นกัน<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115374963841013808?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1153587554305877452006-07-22T09:53:00.000-07:002006-07-22T09:59:14.326-07:00เฮ้ย ตาย สองทุ่มแล้ว<br />ฉันมองนาฬิกา ขณะกลืนเกี๊ยวกุ้งแสนอร่อยชิ้นสุดท้ายลงคอ<br />เพิ่งทำงานกลุ่มเสร็จเมื่อชั่วโมงที่แล้ว<br />นั่งรถกลับบ้าน แวะหาอะไรใส่กระเพาะ<br />แป๊บ ๆ ก็ปาเข้าสองทุ่ม<br /><br />รีบเดินเข้าบ้าน<br />หยิบผ้ามาแช่<br />สัปดาห์ที่แล้ว กลับบ้านดึกทุกวัน<br />ไม่มีเวลาทำอะไรทั้งนั้น<br /><br />แช่ผ้าไว้<br />แล้วก็มาพิมพ์งานต่อ<br />มองนาฬิกาอีกที เฮ้ย สามทุ่มอีกแล้ว<br /><br />วิ่งลงไปซักผ้า ตากผ้า เสร็จเรียบร้อย<br />เอ๋อ สี่ทุ่มพอดี<br /><br />กลับมาพิมพ์งานต่อ ตรวจตราความเรียบร้อย<br />พิมพ์ออกมา เตรียมส่งพรุ่งนี้<br /><br />เสร็จแล้ว ยังต้องรีดผ้า<br />ก่อนจะไปอาบน้ำ<br /><br />อ่ะจ๊าก ห้าทุ่ม<br /><br />กว่าจะได้มานั่ง หน้าจอ แบบสบายๆ <br />เขียนบันทึกอ่านโน่นอ่านนี่<br /><br />และตอนนี้ ก็เที่ยงคืนอีกแล้ว<br /><br />วันหนึ่งวัน หมดไปอย่างรวดเร็ว<br /><br /><br />ปล. ให้ตายเถอะ Mulan ข้างล่าง คือใคร ?<br />นึกไม่ออก แล้ว พี่เปิ้ล น่ะ เปิ้ลไหน<br />ในชีวิตรู้จักคนชื่อเปิ้ลเยอะมาก<br />ถ้าแวะมาอีกที ช่วยมาเฉลยหน่อยนะ <br />ไม่งั้นเครียดอ่ะ นอนไม่หลับแน่ๆ เลย<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115358755430587745?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1153144933221054182006-07-17T06:59:00.000-07:002006-07-17T07:02:13.246-07:00คุณ<br />..<br />รู้สึกเหนื่อยเหลือเกิน<br />กระทั่ง บางที<br />จะสูดลมหายใจเข้าไป<br />ก็ยังไม่อยากทำ<br /><br />..<br /><br />พรุ่งนี้จะเจออะไรอีกก็ยังไม่รู้<br />แต่ละวัน แต่ละวัน<br /><br />บางที ฉันก็ไม่รู้ว่าตัวเองมีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไร<br /><br />??<br /><br />เพื่อได้เจอคุณ<br />สักครั้ง ในชีวิต<br /><br />กระมัง ?<br /><br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115314493322105418?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1153061877773186842006-07-16T07:48:00.000-07:002006-07-16T07:57:57.800-07:00เด็กคนนั้นยิ้มทุกครั้งที่ฉันปรายตาไปมอง<br />แกล้งทำเมิน ๆ พอหันไป สบสายตาให้หน่อย<br />ก็ยิ้มชอบใจ<br /><br />แน่ะ หัวเราะอีกต่างหาก<br />แม้จะไม่ได้ยินเสียงเอิ๊กอ๊าก<br />แต่ก็รู้ว่ากำลังหัวเราะชอบใจ<br /><br />ตาคู่นั้นก็นะ<br />ช่างเป็นประกายเจิดจรัสซะเหลือเกิน<br />ใสก็ปานนั้น<br /><br />เฮ่อ !<br />เห็นแล้วหัวใจละลาย<br /><br /><br />แล้วนี่ฉันเป็นอะไร<br />มาเล่นกับลูกชาวบ้านเค้าอยู่ได้<br /><br />เอ่อ ! โทษนะคะ<br />อายุเท่าไหร่แล้วคะ<br /><br />8 เดือน ครับ<br /><br />โอ้ ให้ตาย<br />ฉันตกหลุมรักอีกแล้ว<br /><br />กับเด็กน้อยตาแป๋วแหวว<br />ที่ยิ้มแป้นแล้นทุกครั้งที่ฉันยิ้มให้<br /><br />กระทั่งตอนโบกมือบ๊ายบาย<br /><br />ก็ยังไม่วาย ยิ้มโปรยเสน่ห์<br /><br />เฮ้อ เฮ้อ เฮ้อ<br />เดี๋ยวก็ขโมยกลับบ้านซะหรอก<br /><br />^^<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115306187777318684?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1152891463220971182006-07-14T08:33:00.000-07:002006-07-14T08:37:43.243-07:00คุณ<br />ช่วยฉันหน่อย<br />เค้า<br />จะมาหาพรุ่งนี้<br />..<br />ฉัน<br />ยังไม่ใจร้ายพอ<br />จะเอ่ยปากบอกลา<br />..<br />คิดถึงคุณ<br />..<br />ฉันกำลังทำชีวิตตัวเอง<br />ให้ยุ่งยาก<br />อีกแล้ว<br />..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115289146322097118?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1152625556716791722006-07-11T06:36:00.000-07:002006-07-11T06:45:56.736-07:00อาจบางที ฉันไม่เหมาะกับการเป็นคนรักที่ดีของใคร<br />เป็นได้ แค่ผู้หญิงเอาแต่ใจ<br />ไม่มีเหตุผลในบางครั้ง <br />และ เมื่อรู้ว่า ใครรัก ก็เรียกร้องจากเขาสูงเกินไป<br />เมื่อเขาให้ไม่ได้ ก็พาล และ ร้องไห้<br /><br />ที่ฉันเหมาะ<br />อาจเป็นความรักแบบไร่เลื่อนลอย<br />รักแบบลุ้น ๆ รักแบบที่ไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายจะรู้สึกอย่างไร<br /><br />ฉันทำตัวดีได้ ในสถานการณ์แบบนั้น<br />ไม่เรียกร้อง และ มีเหตุผล เสมอ<br /><br />ฉันกำลังจะเดินออกจากความสัมพันธ์ฉันท์คนรัก<br />กับใครไกล ๆ คนนั้น<br />ติดตรงที่เพื่อนคอยห้าม บอกว่า ให้มันดำเนินไปตามวิถีของมัน<br />ดีกว่า<br /><br />ฉันไม่รู้<br /><br />ที่รู้คือ กำลังหาอะไรให้ชีวิตทำ<br />ชีวิตที่อยู่คนเดียวได้<br /><br />ก็ถ้า มี แล้ว เหมือนไม่มี<br /><br />จะ มี ไปทำไม<br /><br />???<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115262555671679172?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1152462440332448232006-07-09T09:19:00.000-07:002006-07-09T09:27:20.360-07:00เธอ <br />ฉันเคยเชื่อว่า ที่เธอรู้สึกกับฉัน<br />คือ ความรัก<br /><br />และ ฉันให้โอกาสตัวเอง<br />รับสิ่งที่เธอให้ เพื่อมารู้สึก<br /><br />แต่ในวันนี้ ฉันพบว่ามันไม่ใช่<br /><br />และ ฉันบอกตัวเองว่า <br />พอเถอะ<br /><br />ฉันฝืนไปไม่ไหวแล้ว<br /><br />ยอมรับ ว่าเอาแต่ใจ<br />ก็ถ้าเธอรับไม่ได้ ก็บอกลาเองแล้วกัน<br /><br />** ไอ้สันดานฉันนี่มันเป็นไง สันดานเอาแต่ใจ แก้ไม่หายซักที<br />แต่คนเราถ้ารักกัน มันควรรู้ใจกันบ้างสิ แต่นี่ เธอไม่เคยรับรู้อารมณ์ฉันเลย<br />ไม่ชอบให้แกล้งแบบนี้ ไม่เอาแล้วล่ะ เบื่อแล้ว **<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115246244033244823?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1152028420906977652006-07-04T08:43:00.000-07:002006-07-04T08:53:40.933-07:00เปิดเพลงให้บรรเลงไป<br />เพลงที่ไร้เนื้อร้อง<br />มีเพียงทำนอง<br /><br />ฉันฟังดนตรีด้วยสัญชาตญาณ<br />ไม่รู้โน้ต ไม่เข้าใจคีย์ <br />รู้สึกไพเราะหรือไม่ ด้วยหัวใจ<br /><br />เหมือนความรัก<br />ฉันรัก ด้วยสัญชาตญาณ<br />ไม่ต้องการวันข้างหน้า<br />ไม่ต้องการความมั่นคงใด ๆ<br />แค่รัก เพราะอยากให้หัวใจหวิวไหว<br /><br />-ก็นั่นแหละ ฉัน -<br />แค่ผู้หญิงบ้า และ ไร้สาระ<br />หนึ่งคน<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115202842090697765?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1151848907551710522006-07-02T06:55:00.000-07:002006-07-02T07:14:57.436-07:00ฟ้าที่นั่น <br />ฝนตกเหมือนกัน<br />คุณบอกอย่างนี้<br /><br />คิดถึง<br />คุณบอกฉัน<br />เช่นกัน<br />และรู้สึกระหว่างเรานั้น<br />ช่างแสนดี<br /><br />รักคุณ<br />เมื่อไหร่โลกจะหมุน<br />ให้เราใกล้สักที<br /><br />ฉันอยากให้<br />คุณอยู่ที่นี่<br />หรือจะให้ดี<br />ฉันไปอยู่ที่นั่น<br /><br />แล้วเราจะได้ใกล้กัน<br />เสียที <br /><br />...<br /><br />เราจะได้เจอกัน<br />สักที<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115184890755171052?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1151500918912232202006-06-28T06:17:00.000-07:002006-06-28T06:21:58.936-07:00ปวดท้อง<br />อยู่ในช่วงแปรปรวนประจำเดือน<br />คิดถึงคุณ<br /><br />ส่งโปสการ์ดไปหาแล้วเมื่อวาน<br />ที่อยู่ แกะจากลายมือยุ่ง ๆ ของคุณ<br />และ search google เพื่อยืนยัน<br />เปิดดิคออนไลน์ Turkish-English ด้วย<br /><br />กว่าจะได้ที่อยู่ที่คิดว่าน่าจะใช่<br />ก็ใช้เวลานานพอดู<br /><br />หวัง<br />ว่ามันคงเดินทางถึงคุณ<br />โดยปลอดภัย<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115150091891223220?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1151426282522385932006-06-27T09:29:00.000-07:002006-06-27T09:38:02.653-07:00ทุกคืนวันอังคาร<br />สิ่งที่ฉันรอคอย คือ อีเมลจากคุณ<br />และฉันก็รู้ว่า คุณไม่ทำให้ฉันผิดหวัง<br />คุณยังสม่ำเสมอ และ เชื่อถือได้ เหมือนที่เคยเป็น<br />แปลกที่ตอนอยู่ด้วยกัน คุณออกจะพูดมาก<br />แต่อีเมลคุณกลับสั้น <br />ไม่เหมือนฉัน ที่ในบางครั้ง คุณบอกว่าฉันเงียบเกินไป<br />แต่ในอีเมล ดูเหมือนฉันมีอะไรจะคุยกับคุณเยอะไปหมด<br /><br />เราติดต่อกันอาทิตย์ละครั้ง<br />อย่างที่เราคุยกัน ก่อนคุณเดินทาง<br />และคราวนี้ ฉันจะเว้นระยะห่าง สักพัก<br />ก่อนจะตอบเมลคุณไป<br />ก็ฉันไม่อยากพลาดทุกรายละเอียดของชีวิต<br />ที่จะเล่าคุณ<br /><br />ดีใจ ที่เมลคราวนี้ คุณบอกว่า คุณสบายดี<br />ได้ไปออกกำลังกายด้วย<br />คนกลัวอ้วนเป็นบ้าอย่างคุณ<br />คงมีความสุข ที่ไม่ต้องนอนจับเจ่าอยู่ที่ห้อง<br /><br />ฉันจำได้ที่คุณเคยให้ฉันวิดพื้น<br />เพื่อจะพบว่า ได้แค่สองครั้ง ฉันก็จอด<br />คุณหัวเราะเยาะฉันเสียยกใหญ่<br />แล้วคุณก็ขี้โม้ ทำวิดพื้นให้ฉันดูเป็นการโชว์ออฟ<br /><br />คิดถึง<br /><br />และ ดีใจ ที่มีอีเมลจากคุณ<br />ฝันดีของฉัน<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115142628252238593?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1151326314690002552006-06-26T05:47:00.000-07:002006-06-26T05:51:54.726-07:00จดหมายของคุณลงวันที่ สี่ มิถุนา<br />ใช้เวลาเกือบหนึ่งเดือน ในการเดินทางมาหาฉัน<br />แต่มันก็ไม่ทำให้ความหวานในนั้น คลายลง<br /><br />ที่รัก<br />บางที ฉันก็สับสนในตัวเอง<br />ขณะคุณเดินทางห่างออกไป<br />ฉันพบว่าตัวเอง เผลอปันใจให้ใครอื่น<br /><br />แต่วันนี้<br />เมื่อนั่งลง ใช้เวลาบรรจงอ่านจดหมายคุณเงียบๆ <br />ฉันก็พบว่า ความรัก ที่ฉันเคยบอกคุณ<br />ยังอยู่ .. <br />และฉันร้องไห้<br />ไม่ใช่ด้วยความเสียใจ<br />แต่ด้วยความดีใจ<br /><br />บางที <br />ถ้าเราไม่ได้เจอกัน<br />ฉันคงยังไม่สามารถบอกตัวเองได้<br />ว่ารู้สึกที่มีให้คุณ จริงแท้แค่ไหน<br /><br />แต่วันนี้<br />สิ่งที่ฉันมั่นใจ<br />คือ อย่างน้อย<br />คุณก็คิดถึงฉัน<br /><br />และ นั่น<br />ก็ทำให้วันหนึ่งวัน<br />มีความหมายเหลือเกิน<br /><br />Seni Seviyorum ... Devrim ..<br /><br />ในวันที่หัวใจ แบ่งเป็นสอง<br /><br />ฉัน<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115132631469000255?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1151068169462436302006-06-23T05:59:00.000-07:002006-06-23T06:09:29.506-07:00คุณ,<br /><br />ฉันเพิ่งพบความจริงอย่างหนึ่งว่า<br />ในวันคืนที่คุณไม่อยู่<br />ฉันคิดถึงคุณมากกว่าใครทั้งหมด<br /><br />คิดถึงบางเรื่องราวที่เราหัวเราะกัน<br />ไปดูหนัง ก็นึกไปว่า คุณจะอยากดูเรื่องนี้ไหม ?<br />และ จะดีแค่ไหน ถ้าเราได้มาดูด้วยกัน<br />ถกเถียงถึงเรื่องราวในหนัง<br /><br />ฟังเพลงบางเพลง<br />ก็คิดถึงคุณ<br />คุณคงไม่รู้ คืนสุดท้ายที่อยู่กับคุณ<br />ฉันไม่ได้หลับหรอก<br />ฟังคุณร้องเพลงคลอเสียงกีตาร์ "Tears in heaven" <br />และในหูก็ก้องเพลงนี้อยู่เสมอ เวลาคิดถึงคุณ<br /><br />คุณจำได้ไหม ?<br />กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ที่ฉันก้าวเดินจากคุณมา<br />ในวันที่พบว่า ตัวเองเผลอรู้สึกเกินเลยกับคุณไปแล้ว<br />ก้าวข้ามเส้นที่ขีดเอาไว้เอง<br />และเลือกจะตัดใจ ถอยจากมา<br /><br />แต่สุดท้าย ฉันก็เดินกลับไปซุกตัวในอ้อมแขนอุ่นของคุณเสมอ<br /><br />ครั้งนี้ ต่างไปแล้ว<br />ในวันคืนที่คุณไม่อยู่<br />ฉันพบว่า ถนนช่างยืดยาว<br />ที่ว่างข้างตัวฉัน มีความเหงามาเดินเป็นเพื่อน<br />และฉัน บอกตัวเอง ว่า<br />ฉันจะไม่หนี อีกแล้ว<br /><br />ต่อให้รัก แล้ว ร้าว <br />อย่างที่ฉันกลัวอยู่เสมอ<br />แต่ก็เถอะ <br />ชีวิตไม่ยืนยาวอะไรนัก<br />และถึงแม้ ถ้ามันยืนยาว<br /><br />ฉันก็เลือกที่จะมีความทรงจำร่วมกับคุณ<br />ที่วันหนึ่ง แม้เหลียวมองข้าง ๆ <br />ความเหงาจะยังคงเดินเป็นเพื่อน<br />เกี่ยวมือกัน ราวคู่รัก<br /><br />แต่ในใจ<br />ฉันก็ยังมีสิ่งที่คุณคนเดียวเท่านั้นที่ทำให้รู้สึกได้<br />ความรัก โดยไม่ต้องการครอบครอง<br /><br />คิดถึงคุณค่ะ<br /><br />แม้บางคำรัก จะยังต้องเก็บเอาไว้ในใจ<br />แต่คุณเชื่ออย่างหนึ่งได้ <br />ฉันจะไม่เดินหนีคุณไปอีกแล้ว<br /><br />ยกเว้น วันหนึ่ง ที่คุณไม่ต้องการ<br />และเป็นฝ่ายเอ่ยลา ฉันเอง<br /><br />...<br /><br />For Rick,<br />The time you're not here .. my life is so empty.<br />I miss you.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115106816946243630?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1150907183652316452006-06-21T09:15:00.000-07:002006-06-21T09:26:23.696-07:00ยังคงนับวันรอบางคนอีกต่อไป<br />ขี้เกียจใส่ใจแล้ว ว่าใครอีกบางคน <br />จะมาหรือจะไป<br /><br />ฉันก็มีชีวิตของฉัน<br />ตื่นเช้ามาทำงาน<br />มีรายงานต้องทำให้เสร็จก่อนวันเสาร์<br />แต่ก็ยังบ้าบอล ไม่ค่อยได้ทำ<br /><br />เสาร์นี้ ลงทะเบียนเรียนปีสองแล้ว<br />ต้องเลือกว่าจะลงสารนิพนธ์ หรือ วิทยานิพนธ์<br />ความขี้เกียจกำเริบ <br />เลยคิดว่าจะเลือกวิทยานิพนธ์<br />เนื่องจากถ้าเลือก ก็ไม่ต้องไปเรียน<br /><br />มีบางเรื่องที่อยากทำอยู่ในหัว<br />แต่ไม่รู้ว่าจะคุ้มค่าพอที่จะทำไหม<br />และมีคุณค่าพอสำหรับคนอื่นหรือเปล่า<br />คงต้องลองเสนอดู<br />เห็นรุ่นพี่ทำกันแต่ การวิเคราะห์ภาษาของพวกหาบเร่แผงลอยที่ต้องติดต่อกับต่างชาติ<br />เปลี่ยนสถานที่วิจัยไปเรื่อยๆ นานาบ้าง ข้าวสารบ้าง ภูเก็ตบ้าง<br />แหวะ ไม่เห็นสนุกเลย<br /><br />ที่ฉันมาเรียน<br />เพราะฉันอยากสนุกกับมัน<br />เทอมหน้ามีลงการแปลด้วย <br />ท่าทางน่าสนุก<br />แถมมีการเจรจาต่อรองอีกต่างหาก<br />อันนี้ ได้ใช้ในการทำงาน<br /><br />ขี้เกียจเรียนแล้ว (หมายถึงขี้เกียจที่จะต้องสอบ)<br />แต่ก็มาครึ่งทางแล้ว<br />คงต้องไปต่อไป<br /><br />พรุ่งนี้จะมีหนังไรดูบ้างหว่า<br />อึดอัดจะแย่<br />ไม่มีหนังน่าสนใจมาสองอาทิตย์แล้ว<br /><br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115090718365231645?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1150718476508516142006-06-19T04:46:00.000-07:002006-06-19T05:01:16.530-07:00กลับมาจากทะเล<br />เหนื่อยมาก เข้านอนทันที เลยไม่ได้เช็คเมล<br /><br />วันนี้ พบว่า คุณอีเมลทิ้งเอาไว้<br /><br />คุณ<br />ในวินาทีที่ได้เห็นชื่อคุณ<br />มันดีใจ<br /><br />และข้อความในนั้น<br />บอกให้รู้ว่าคุณยังไม่ลืมฉัน<br />และ ยัง มีโปสการ์ดส่งมาให้ฉันด้วย<br /><br />คุณ<br />ฉันยังทำร้ายคุณไม่ได้ตอนนี้<br />และฉันก็ไม่รู้ว่าฉันจะกล้าทำร้ายคุณไหม ?<br /><br />หรือ บางที<br />จะดีกว่า ถ้าเพียงแต่ฉันหายตัวไปเงียบ ๆ <br /><br />???<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115071847650851614?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1150473766024025352006-06-16T08:36:00.000-07:002006-06-16T09:02:46.070-07:00ฝนตกในเย็นวันศุกร์<br />แต่ความคิดถึง กระจัดกระจายอยู่ในทุกวัน<br /><br />ส่ง E-Mail หาคุณ <br />เพื่อจะพบว่า มันถูกตีกลับ<br />อาจเพราะ คุณไม่ได้ใช้เมลนาน<br />จนถูกลบทิ้ง<br />หรือเมลเต็ม<br /><br />ที่แน่ ๆ คือติดต่อคุณไม่ได้แล้วตอนนี้<br />ต้องรอคุณอย่างเดียว<br /><br />...<br /><br />กดโทรศัพท์หาริค<br />เพื่อจะได้ยินเสียง <br /><br />แล้วก็นอน<br /><br />ไม่รู้เหมือนกัน<br />ว่าตัวเองเป็นอะไร<br /><br />ช่วงนี้ คิดถึง ทั้ง คุณ และ คุณ<br /><br />..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115047376602402535?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1150302882072536672006-06-14T09:26:00.000-07:002006-06-14T09:34:42.100-07:00คุณ,<br />อ่าน The kite runner จบไปเมื่อคืน<br />บางคำสอนในศาสนาอิสลามที่ฉันอ่านเจอ<br />ทำเอา คิดถึงคุณ<br /><br />เวลาที่นับวันรอไว้ ใกล้จะเหลือแค่หลักสิบ<br />ฉันปักป้ายไว้ตรงนั้น ทั้งที่ก็ไม่รู้ว่า ถึงป้ายแล้ว<br />เราจะยังได้เจอกันไหม ?<br /><br />นับนาน ที่ติดต่อคุณไม่ได้ และคุณเองก็หายเงียบไป<br />ร่ำ ๆ ที่ฉันจะเชื่อตามที่ริคบอก ว่าคุณหลงรักเพศเดียวกันกับคุณไปแล้ว<br /><br />แต่สัญญาของเรายังอยู่<br />และมันยังมีค่าสำหรับฉัน<br /><br />มีคำรักในภาษาอัฟกันด้วยคุณ ในหนังสือเล่มนี้<br />บางน้ำเสียงคล้ายคลึงกับ seni seviyorum<br />และอีกครั้ง ที่ฉันคิดถึงคุณ<br /><br />ฉันบอกรักคุณ จำได้มั๊ยคะ ?<br />ผ่านสัญญาณโทรศัพท์มือถือนาทีละ 24 บาท นั่น<br />และคุณบอกว่า เช่นกัน<br /><br />คิดถึง<br />แม้รู้ดีว่า ระหว่างเรา อาจจะไปกันได้ไม่ไกลแล้ว<br /><br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115030288207253667?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1150028988918690932006-06-11T05:20:00.000-07:002006-06-11T05:29:48.940-07:00บ่ายวันอาทิตย์<br /><br />ในมือตอนนี้คือหนังสือบางเล่ม และ ในหนังสือเล่มนั้น คือรูปคุณ<br />ทั้งสองอย่าง คือ ปาฎิหารย์ ในชีวิตของฉัน<br /><br />คุณ มาสู่ฉัน ผ่านสัญญาณโทรศัพท์ ที่เกิดผิดพลาดขึ้นบางอย่าง<br />คนแปลหนังสือเล่มนั้น เดินทางมาสู่ฉัน ผ่านโลกไร้พรมแดนของอินเตอร์เน็ต<br /><br />โอ ! ฉันรู้สึกราวตัวเองเป็นอลิซ หลงทางอยู่ในดินแดนมหัศจรรย์<br />เป็นโดโรธี ที่เดินทางอยู่ในดินแดนแห่งเวทมนต์<br /><br />เป็นบ่ายวันที่ฉันรู้สึกอยากเชื่อในปาฎิหารย์<br />ว่ามันมีอยู่จริง<br /><br />และในการมีอยู่นั้น<br />นำบางสิ่ง มาสู่ชีวิตฉัน<br /><br />ทำให้การดำรงอยู่ของชีวิตเล็ก ๆ<br />ที่มีเพียงวันต่อวัน<br /><br />งดงาม<br /><br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-115002898891869093?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1149859010337983592006-06-09T06:08:00.000-07:002006-06-09T06:16:50.436-07:00"อยากมาเมื่อไหร่ก็มาแล้วกัน แต่เลิกรอไปแล้ว"<br />ฉันส่งโปสการ์ดแบบนั้น ไปเกาะพะงัน<br />ฉันเกลียดคนไม่ชัดเจน ว่าจะ ว่าจะ <br />มันทำให้การรอคอยของฉัน ไม่มีจุดสิ้นสุด<br />และฉันไม่รู้ว่จะตั้งหลักไว้ตรงไหน เพื่อจะไปถึง<br /><br />จึง อยากมาก็มา<br />ถ้ามาก็เจอกัน<br />แต่ถ้าไม่มา ฉันก็มีชีวิตของฉัน <br />ตามที่มันเคยเป็น<br /><br />...<br /><br />สำหรับใครที่ต้องรอ เพื่ออะไร <br />ตอนนี้ฉันเริ่มไม่แน่ใจแล้ว<br />อาจบางที แค่เพื่อ บอกลา<br />และไม่รู้สึกผิดกับตัวเอง<br />เวลาที่คุณบอกไว้ เหลืออีก 106 วัน<br /><br />...<br /><br />และสำหรับคุณ<br />ฉันไม่ต้องนับวันเวลา<br />แค่รู้ว่า คุณจะกลับมา วันที่ 22 สิงหา<br />แล้วคุณจะโทรฯ มา <br /><br />ฉันเชื่อใจ<br /><br />..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-114985901033798359?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1149697055360556142006-06-07T09:04:00.000-07:002006-06-07T09:17:35.383-07:00คืนวันจะเป็นอย่างไร<br />นับต่อไปที่เรา ไกล และห่าง<br />ความผูกพันจะคลายจาง<br />หรือเราจะต่างคิดถึงกัน<br /><br />คุณจะลืมฉันไหม<br />หรือฉันจะมีใครระหว่างนั้น<br />เราจะกลับมาพบกัน<br />หรือห่างหายไปกับ วัน และคืน<br /><br />...<br /><br />ฉันไม่รู้ว่าระหว่างเรา<br />จะไปได้ไกลแค่ไหน<br />แต่นับวันที่ใกล้<br />ฉัน กำลังตกหลุมรักคุณ<br /><br />ทั้งที่ห้ามใจอย่างที่สุดแล้ว<br />ทั้งที่บอกตัวเองว่าเป็นไปไม่ได้<br />ทั้งที่รู้ว่า สุดท้ายจะไม่เหลือใคร<br />ทั้งที่ ยังมีใคร<br /><br />แต่ไม่วาย<br /><br />...<br /><br />ก็คุณ ช่างเร้าใจ<br />ขนาดนั้น<br /><br />...<br /><br />ผู้หญิงอย่างฉัน<br />รู้ทั้งรู้ว่านิยายเรื่องนี้ ตัวเองต้องตายตอนจบ<br />ก็ยังดันทุรัง จะรู้สึก<br /><br />...<br /><br />"ไม่สำคัญว่าเธอมีใคร ไม่ใช่กงการอะไรของฉัน<br />ไม่สำคัญว่าเธอสุขสันต์ ขอรู้เพียงวันที่เธอไม่มีใคร"<br /><br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-114969705536055614?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1149604697595037522006-06-06T07:30:00.000-07:002006-06-06T07:38:17.633-07:00หรือว่าควรจะถึงเวลาซะที<br />หลังจาก ว่าจะ ว่าจะ มาหลายครั้งแล้ว ?<br /><br />ฉัน กับ ที่นี่<br /><br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-114960469759503752?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1149512709899302862006-06-05T05:55:00.000-07:002006-06-05T06:05:09.920-07:00อีกวันกับการทำงาน<br />ชีวิตก็ยังคงดำเนินไป<br /><br />ไม่มีอะไรให้เขียนถึงมากนัก<br /><br />แค่ อีกหนึ่งวัน<br /><br />ของชีวิต<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-114951270989930286?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1149434001260666432006-06-04T08:04:00.000-07:002006-06-04T08:13:21.283-07:00คุณ-<br />มีความสุขกับชีวิตดีค่ะ วันนี้<br />ตื่นนอนตอนสาย ๆ ไม่ต้องไปเรียน<br />ตื่นมาอาบน้ำแต่งตัว ออกไปข้างนอก<br />กะว่าจะไปหาหนังสือพิมพ์มาทำรายงาน<br /><br />แต่คุณเชื่อมั๊ยคะ ?<br />ฉันเดินหลายที่ ไม่มีทั้ง Bangkok post และ The nation<br />หรือฉันตื่นสายไป ก็ไม่รู้ <br />เถอะ ฉันเดินดูหนังสืออื่นแล้วกัน<br />และคุณรู้มั๊ยคะ ภายในไม่ถึงสิบห้านาที<br />ฉันหยิบหนังสือมาได้สามเล่ม<br />ทั้งหมดนั้น แลกกับเงินเจ็ดร้อยบาท<br /><br />หลังๆ มานี้ หนังสือที่ฉันเลือกซื้อ<br />เป็นบทความ ของ คนนั้น คนนี้<br />บางคนอ่านแล้ว บอกตัวเองว่า เออ คิดแบบนี้เหมือนกันแฮะ<br />บางคน อ่านแล้ว ทำให้คิดต่อว่า ทำไมเราคิดไม่ได้เหมือนเขาฟระ<br /><br />ได้หนังสือแล้ว ก็กลับมาบ้าน<br />บ่ายทั้งบ่าย ฉันเลือก มุกหอม วงษ์เทศ มาอ่าน<br />.เล่นแร่แปรธาตุ. ที่สมองฉันทำงานอย่างหนัก<br />แต่ก็ดี มีบางเรื่องเกี่ยวกับดนตรี รสนิยมทางดนตรีของคนบ้านนี้เมืองนี้<br />ที่ฉันอยากให้คุณอ่าน เผื่อบางที คุณจะเข้าใจเสียที ว่าทำไม ?<br /><br />ฝนตกทั้งบ่ายเลยคุณ ฉันชอบจัง<br />นอนฟังเสียงฝน และ อ่านหนังสือ<br />เป็นบ่ายวันอาทิตย์ที่น่ารักสำหรับฉัน<br /><br />คุณล่ะคะ<br />ป่านนี้ คงกำลังอยู่ที่ไหนสักแห่ง ในฮานอยใช่ไหม ?<br /><br />คิดถึงคุณค่ะ<br /><br />..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-114943400126066643?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1149348038331723892006-06-03T08:06:00.000-07:002006-06-03T08:20:38.356-07:00คุณไม่อยู่ที่นี่แล้ว<br />บนผืนแผ่นดินเดียวกับฉัน<br />ขณะนั่งรถผ่านถนนหนทางที่เราเคยเดินด้วยกัน<br />ฉันคิดถึงคุณ<br /><br />เกือบจะส่งข้อความบอกคุณว่า<br />Don't fall in love with veitnamese girl <br /><br />แต่ก็ดูจะโจ่งแจ้งเกินไป<br />ได้แต่ส่ง message บอกคุณว่า Have a nice trip <br />ที่คุณโทรฯ กลับมา พร้อมกับบอกว่า I will<br />และสัญญาที่ว่า กลับมาจะโทรฯ หาอีกที เพื่อ say goodbye<br />ก่อนจะบินต่อไปซีแอตเติ้ล<br /><br />...<br /><br />แต่ตามเคย<br />ฉันไม่ได้นึกดีใจเลย<br />เพราะอย่างวันนั้น ตอนที่ฉันไปหา<br />คุณก็กำลังคุยกับผู้หญิงอีกคน<br />ที่ที่คุณอยู่ ก็ยังมีผมยาว ๆ ของผู้หญิงเกลื่อนห้องน้ำ<br />และคุณก็ยังหัวเราะขำ เมื่อฉันถามว่า<br />บอกลาผู้หญิงของคุณครบทุกคนหรือยัง<br />คุณบอกว่า ยัง <br /><br />...<br /><br />ดังนั้น ฉันจึงไม่เคยดีใจ<br />แม้เมื่อคุณบอกว่า ไม่ให้ฉันลืมคุณ<br /><br />ก็ฉันเป็นใครกัน<br />แค่ผู้หญิงอีกคน ในชีวิตคุณเท่านั้น<br /><br />...<br /><br />คิดถึง<br />แม้จะอย่างไรก็ตาม<br /><br />...<br /><br />ยังไง ก็ตัดคุณออกจากชีวิตไม่ได้อยู่ดี<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-114934803833172389?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1149259984040873722006-06-02T07:30:00.000-07:002006-06-02T07:53:04.076-07:00ฉันพอจำได้ว่า ตอนอายุ 11 ขวบ ตัวเองกำลังเรียนอยู่ประถมปีที่หก<br />แน่ล่ะ ฉันเรียนก่อนเกณฑ์หนึ่งปี<br /><br />ยังไม่รู้จักความรักหรอก<br />แต่ก็พอจะรู้แล้วว่า เพื่อนบางคน หล่อ และ สวย<br /><br />ชีวิตไม่ค่อยมีความทุกข์อะไรเลย<br />หนักหนาสาหัส เท่าที่จำได้<br />ก็แค่ครั้งหนึ่ง เลิกเรียนไม่ทันรถเข้าหมู่บ้าน<br />ไม่เหลือเงินเลยซักบาท<br />ไม่รู้ด้วยว่า จะทำยังไง<br /><br />เลยเดิน จากตลาด เดินมาเรื่อย ๆ ตามทางหลวง<br />เดิน เดิน และ เดิน<br /><br />ไม่ได้กลัวอะไรนักในตอนนั้น<br />รู้แค่ว่า ถ้าเดินไปเรื่อยๆ เดี๋ยวก็ถึงบ้านเอง<br />แต่ตอนไหนไม่รู้<br /><br />แม่เห็นว่าไม่กลับมากับรถประจำหมู่บ้าน<br />และรอจนผิดสังเกตุ<br />ก็ขี่มอร์เตอร์ไซค์ออกมาตาม<br />เรื่องนั้น เป็นเรื่องเล่า ที่ถูกเล่าต่อมาอีกแสนนาน<br /><br />...<br /><br />แต่ชาวาต่างกับฉัน<br />ในวัยที่มีอายุเพียงสิบเอ็ดขวบ<br />ชาวารู้จักสงคราม เห็นคนถูกยิงตายต่อหน้า<br /><br />และชาวาไม่อยากให้ถึงวันเกิดอายุ สิบสอง<br />เพราะถึงอายุเท่านั้น ชาวาจะถูกเกณฑืไปเป็นยุวชนทหาร<br />ชาวารู้จักความรัก และเกือบหยิบปืนมายิงใครสักคน<br />ที่เคยเป็นเพื่อน <br /><br />...<br /><br />โลกของเด็ก ควรจะขาวสะอาด ไม่ใช่หรือ<br />ขณะที่ชาวายังเป็นเด็ก<br />ขับรถในจินตนาการวิ่งไปตามหมู่บ้าน<br />วันหนึ่ง โลกแบบนั้นก็หายไป<br />เพื่อนถูกยิงไปต่อหน้า<br />บ้านถูกทหารจุดไฟเผา<br /><br />"ชาวา เมื่อไหร่แกจะกลับมาเป็นกระเป๋ารถเมล์อีก"<br />"เมื่อผมโตขึ้น"<br />"เมื่อนั้น แกก็ไม่กลับมาแล้วล่ะ "<br /><br />...<br /><br />ชาวายังโชคดี ที่มีชีวิตรอดจากสงครามได้<br />แต่เด็กคนอื่น ๆ ล่ะ<br />คนที่ควรจะเติบโตขึ้นมา<br />คนที่ควรจะมีชีวิตอยู่ ดูโลกที่แม้ไม่สวยงามนัก<br />แต่พวกเขาก็ควรมีสิทธิได้ใช้ชีวิต<br /><br />พวกเขาตายไปแล้ว<br />จากเราไปแล้ว<br /><br />เพราะ สงคราม <br /><br />เสียงเล็ก ๆ ของพวกเขา<br />ถูกกลบหายไปกับเสียงปืนและระเบิด<br />มันเบาเกินกว่าใครจะได้ยิน<br />มันอ่อนกำลังเกินกว่าใครจะมาสนใจ<br />และมันไร้เดียงสาเกินไป<br />เกินกว่าจะเข้าใจ ว่าผู้ใหญ่ก่อสงครามกัน <br />เพื่ออะไร<br /><br />...<br /><br />F_cking all the war in this world.<br /><br />...<br /><br />This movie makes me sad ..<br />All the thing related to war .. always make me sad ...<br /><br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-114925998404087372?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1149175863237738922006-06-01T08:22:00.000-07:002006-06-01T08:31:03.276-07:00"โลกอาจไม่ได้สร้างเรามาคู่กัน<br />แต่โมงยามที่ใช้ร่วมกับคุณนั้น<br />ก็แสนหวาน<br /><br />...<br /><br />จากนี้ คงนับนาที<br />อีกนานแสนนาน<br /><br />...<br /><br />กว่าคุณจะกลับมาเติมความหวาน<br />ให้ชีวิต"<br /><br />...<br /><br />ช่วงนี้ ฉันเป็นอะไร<br />ทำไมในหัวจิตหัวใจ<br />และทุกความรู้สึก<br />ถึงมีแต่คุณ<br /><br />...<br /><br />ไม่กล้ารัก<br />กลัวเจ็บ<br />แต่ก็รู้สึกกับคุณมากมายเหลือเกิน<br /><br />...<br /><br />นับวันจะยิ่งลำบากใจ<br /><br />คนอีกคน ก็โทรฯ มาทุกวัน<br />แต่ไม่สามารถทำให้ฉันรู้สึกอยากอยู่ด้วย<br />ได้เท่ากับคุณ<br /><br />...<br /><br />คนเรา !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-114917586323773892?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1149089356926495762006-05-31T08:15:00.000-07:002006-05-31T08:29:16.960-07:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/2374/1266/1600/Rick%20015.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2374/1266/320/Rick%20015.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /><br />Don't forget me<br />อย่าลืมผมนะ <br /><br />คุณบอกอย่างนั้น<br /><br />Nope ! I will forget you tomorrow ...<br />ฉันแหย่กลับ <br />และคุณบอกว่า ใจร้าย <br /><br />...<br /><br />"หรือคิดว่าฉันลืมคุณได้<br />หรือความในใจ เก็บไว้จนคุณมองไม่เห็น<br />ไม่เข้าใจ หรือ ไม่อยากรับรู้สิ่งที่ฉันเป็น<br />กอดฉัน แล้วจะยิ้มให้คุณนั้น <br />แม้แสนยากเย็น "<br /><br />...<br /><br />See u in August<br />Be careful of your on-line stranger<br /><br />ขอบคุณค่ะ ที่เป็นห่วง<br /><br />...<br /><br />ทำไม ?<br />ฉันถึงรู้สึกว่าตัวเองใจหาย<br />ก็แค่คุณจากไป เกือบสามเดือน<br />แล้วก็จะกลับมา<br /><br />ทำไม ?<br />ขณะกอดคุณ<br />ฉันถึงรู้สึกอยากรินน้ำตา<br /><br />ทำไม ?<br />ฉันถึงดีใจ<br />ที่ฉันหาการ์ดออกจากคอนโดฯ คุณไม่เจอ<br />แล้วคุณบอกว่า I won't let you out ...<br /><br />..<br /><br />ทำไม ?<br />ทำไม ?<br /><br />ฉันอยากรักคุณ<br />ถ้าเพียงฉันกล้าพอ ที่จะยอมรับการบาดเจ็บอีกครั้ง<br /><br />...<br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-114908935692649576?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1148992168396540082006-05-30T05:21:00.000-07:002006-05-30T05:29:28.420-07:00คุณบอกว่า<br />เราน่าจะเจอกันสักวันก่อนคุณจะออกเดินทาง<br />แต่วันจันทร์ คุณมีซ้อมดนตรี<br />วันนี้วันอังคาร คุณเงียบ<br />และฉันก็อยู่นิ่งๆ <br /><br />วันพฤหัส คุณต้องไปกับจอห์น<br />วันศุกร์ คุณต้องไปเล่นดนตรี<br />วันเสาร์ออกเดินทาง<br /><br />กลับมา ก็เตรียมเดินทางต่อเย็นวันนั้นเลย<br /><br />แล้วอีกสองเดือนกว่า เราถึงจะได้เจอกัน<br /><br />ส่งอีเมล์มามั่งนะ คุณบอก<br />สักอาทิตย์ละครั้ง<br /><br />อืมม์ เดือนละครั้งดีไหม ?<br />ฉันแหย่ ...<br /><br />เหลือพรุ่งนี้วันเดียว<br />ที่ ถ้าคุณไม่โทรฯ มา<br />ก็แปลว่า เราคงไม่ได้เจอกัน<br /><br />และที่ฉันจะทำ ก็คงแค่ โทรฯ ไปหา<br />เพื่อให้คุณสนุกกับการเดินทาง<br />อยากเจอคุณแค่ไหน<br />แต่ฉันไม่เคยทำตัวงอแง<br />กับคุณ ฉันเป็นผู้หญิงมีเหตุผลเสมอ<br /><br />...<br /><br />เดือนหน้า โบจะขึ้นกรุงเทพฯนะ <br />แล้ว หลังจากนั้น จะขึ้นมาทุกเสาร์ อาทิตย์เลย<br />อยากเจอหญิง<br /><br />...<br /><br />เปล่า ฉันไม่ได้ดีใจ<br /><br />...<br /><br />บอกมาดีกว่า ว่าต้องมาธุระอะไร<br />ถามไปอย่างนั้น<br />เพื่อจะได้คำตอบที่แท้จริงว่า<br />มาเพื่อติวหนังสือไปสอบนายร้อย<br /><br />...<br /><br />ก็ดี ที่เราจะได้เจอกันบ่อย ๆ <br />แต่ทำไม ฉันจึงไม่รู้สึกหวามไหว<br />เท่ากับการลุ้นว่า จะได้เจอคุณ พรุ่งนี้ไหม ?<br /><br />...<br /><br />ฉัน<br /><br />...<br /><br />ตัดทุกคนออกจากชีวิตให้หมดดีไหม ?<br />เพื่อลงโทษตัวเอง<br /><br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-114899216839654008?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1148909298341719442006-05-29T06:09:00.000-07:002006-05-29T06:40:25.836-07:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/2374/1266/1600/M%20012.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2374/1266/320/M%20012.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ถ้าแกมี Better แกก็ไม่ต้องเลือกเค้า<br />ต้อมบอกอย่างนั้น<br />มัน Better ก็จริง<br />แต่มัน Can't be together นะแก<br /><br />...<br /><br />แล้วยังไง<br />แกก็จะเอาไว้ทั้งสองคน<br />งั้นเหรอ ?<br />หรือ ทั้งสาม ?<br /><br />..<br /><br />ฉันยังไม่รู้<br />ให้เวลายื่นคำตอบมาให้ตรงหน้าได้ไหม ?<br /><br />...<br /><br />คุณใช่ !<br />คุยกับคุณ ฉันสนุก ได้ความรู้ใหม่ ๆ <br />เหมือนเดินเข้าสู่แดนพิศวง<br />มีอะไรให้เรียนรู้ ให้ค้นหาไม่รู้จบ<br /><br />แต่ฉันไม่ใช่สำหรับคุณ<br /><br />ดังนั้น ฉันจึงตัดความเป็นไปได้ทั้งมวล<br />และบอกตัวเองว่า <br />ถึงคุณใช่ แต่คุณเป็นไปไม่ได้สำหรับฉัน<br />แม้ อยู่กับคุณ จะมีความสุขเหลือเกิน<br />แต่มันก็คงได้แค่นั้น <br /><br />- บางที ได้อยู่ใกล้ ๆ คนที่ถูกใจ <br />มีความสุขกว่าอยู่ใกล้ ๆ คนที่เรารักอีกนะ - <br /><br />จาก<br />"ตามหัวใจไปเก็บฝันที่ริมทาง"<br /><br />จันทรำไพ ...<br /><br />...<br /><br />ปล. ขอบคุณที่นึกถึงฉัน และ โทรฯ มาหาในวันนี้<br />และ ขอบคุณเหลือเกิน ที่เป็นห่วง<br />ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ ฉันคงไม่ให้หนุ่มกรีกมาหาที่นี่<br />ไม่ต้องให้คุณเตือน ฉันก็รู้ว่า ไม่ควรเสี่ยง<br /><br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-114890929834171944?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1148818983840519712006-05-28T04:57:00.000-07:002006-05-28T05:23:03.873-07:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/2374/1266/1600/M%20017.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2374/1266/320/M%20017.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />ฉันชอบจัง<br />เวลานั่งรถออกไปไกล ๆ <br />ไปไหนไม่รู้<br />รู้แต่ว่าให้ได้ไป<br /><br />ฟ้ากว้าง ๆ <br />ถนนหนทางไกลๆ <br />ต้นไม้ ดอกไม้<br />และจุดหมายที่ยังไม่แน่ชัด<br /><br />...<br /><br />นั่น มันวันเสาร์<br />ไปทับสะแก<br />สำรวจที่รับน้อง<br />บ้านพักนานาชาติ<br />ไปกะจูน และ น้องน้ำเพชร<br />สนุกดี <br />แต่กลับมา<br />ง่วงชะมัด<br />เลยนอนตั้งกะสี่ทุ่ม<br /><br />...<br /><br />วันนี้วันอาทิตย์<br />เมื่อวานพัฒน์โทรฯ มาบอกว่าขึ้นกรุงเทพฯ<br />เลยนัดเจอที่ JJ<br />สาย ๆ กำลังจะออกจากบ้าน<br />ยัยป้าโทรฯ มา<br />เลยแจกบัตรต่อจากพัฒน์<br />แต่พอเอาเข้าจริง<br />ไอ้พัฒน์มัวแต่อยู่ที่เมืองทอง<br />เลยไม่ได้เจอกัน<br /><br />ตกลงเลยใช้เวลาทั้งบ่ายกับยัยป้า<br />ไปล้างรูป<br />หม่ำอาหารเที่ยง<br />ชอปปิ้ง<br />หม่ำอาหารเย็น<br /><br />หมดไปอีกวัน<br /><br />พรุ่งนี้ต้องทำงานอีกแว้ว<br /><br />..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-114881898384051971?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1148655918841268802006-05-26T07:43:00.000-07:002006-05-26T08:05:18.913-07:00วันศุกร์<br />ชีวิตของฉันก็หนีไม่พ้นโรงหนัง<br />สะสมแต้มที่เครือเอเพ็กซ์ได้สิบแต้มพอดี<br />เลยได้ดูหนังฟรี 1 ที่<br />The X-Men<br /><br />สนุกดี<br />ดูแบบสบายใจ<br />ไม่ต้องคิดอะไรมาก<br /><br />พรุ่งนี้จะออกนอกเมือง<br />ไปบางสะพาน<br />ดูสถานที่รับน้อง<br /><br />ได้ออกไปเห็นฟ้ากว้าง ๆ <br />ได้มองเห็นถนนไกล ๆ <br />ความรู้สึกคงดีขึ้นบ้าง<br /><br />ช่วงนี้ เครียด กับที่ทำงาน<br />นอนไม่หลับมาเป็นอาทิตย์แล้ว<br /><br />...<br /><br /><strong>หัวใจ</strong><br /><br />คุยกับใครบางคนทุกวัน แต่บางเรื่องก็ได้แต่เล่าให้ฟัง<br />เรามีสังคม และ การใช้ชีวิตที่แตกต่างกัน<br />แค่ความรัก อย่างเดียว<br />พอไหมนะ ?<br /><br />คุณคนใกล้ๆ <br />ส่งข้อความไปก็เงียบ โทรฯ ไปก็ไม่โทรฯ กลับ<br />จนชักเป็นห่วงอีกแล้ว<br />ส่ง ข้อความไปถามว่า เป็นอะไรมั๊ย ?<br />Do i have to call 911 for lost person ?<br />แล้วคุณก็โทรฯ กลับมา<br /><br />ดูคุณเบื่อ ๆ กับชีวิต<br />ฉันเป็นห่วงคุณนะคะ<br />ไม่รู้เหมือนกันว่า ทำไม <br />ฉันแค่รู้สึกว่าตัวเองสัมผัสได้<br />ถึงหลุมกลวงเปล่า<br />ในชีวิตคุณ <br />ไม่ได้อยากถมมันให้เต็ม<br />รู้ว่าตัวเองไม่มีความสามารถพอ<br />แต่แค่สักนิด ที่พอจะเป็นสิ่งดี ๆในชีวิตคุณได้บ้าง<br />ฉันเต็มใจ<br /><br />คุณจะไป Hanoi ต้นเดือนหน้า<br />กลับมาก็ขึ้นเรือไปทำงานเลย<br />แล้วอีกสองเดือนครึ่ง เราจะไม่เจอกัน<br /><br />ฉัน คงคิดถึงคุณแย่<br /><br />คุณ อีกคน<br />ผ่านไปหนึ่งสัปดาห์ ที่คุณบอกว่าจะติดต่อมา<br />แล้วนี่ ก็เป็นสัปดาห์ ที่สอง แต่คุณยังเงียบ<br /><br />เป็นห่วงเหมือนกัน<br />ถึงแม้ถ้ามีการเรียงลำดับ<br />คุณตกไปอยู่อันดับที่สามแล้ว<br /><br />แต่ยังไง ก็ยังตัดคุณออกจากชีวิตไม่ได้นี่นะ<br /><br />...<br /><br />วันหนึ่ง<br />ฉันคงรู้ ว่าตัวเองต้องทำอย่างไร<br />กับชีวิตตัวเอง<br /><br />และ ใคร ที่ฉันควรเลือก<br /><br />....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-114865591884126880?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1148572395640923772006-05-25T08:41:00.000-07:002006-05-25T08:53:15.666-07:00เคยมีคำกล่าวว่า "สวรรค์ในอก นรกในใจ"<br />แต่เราจะไปถึงสวรรค์ได้อย่างไร<br />ถ้ารอบข้างยังเต็มไปด้วยสงคราม<br /><br />West Bank ในหนัง<br />กับกรุงเทลอาวีฟ ช่างเป็นสองสถานที่ที่แตกต่างกันอย่างสุดกู่<br />ที่หนึ่ง เต็มไปด้วยซากปรักหักพัง<br />อีกที่ เต็มไปด้วยตึกสูงทันสมัย<br /><br />ที่หนึ่ง ผู้คนดิ้นรนต่อสู้ เพื่อจะมีชีวิตอยู่<br />อีกที่ ผู้คนเดินอาบแดดริมหาดกันอย่างสุขสบาย<br /><br />เราเลือกเกิดไม่ได้<br />แต่เราเลือกที่จะตายได้<br />แต่การตายแบบไหนล่ะ<br />ถึงจะคุ้มค่าที่ได้เกิดมามีหนึ่งชีวิต<br /><br />ซาอิด เลือก ที่จะตายอย่างสมศักดิ์ศรี<br />สำหรับเขา การเลือกเป็นมือระเบิดพลีชีพ<br />เลือกที่จะตัดใจจากผู้หญิงที่เขามีใจ<br />เลือกที่จะเดินจากครอบครัวที่รัก<br /><br />เพียงเพราะ<br />เขาอยากให้โลกรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง<br />บางอย่าง ที่แม้เขารู้ดีว่า<br />นับจากวันที่เขาจากไป<br />มันอาจจะไม่มีอะไรดีขึ้นด้วยซ้ำ<br /><br />แต่เขาเลือกแล้ว<br /><br />อีกนานแค่ไหนนะ<br />มนุษย์ถึงจะหยุดฆ่าฟันกัน<br />ในนามความแตกต่างทั้งมวล<br />ทำไม คนถึงอยู่ร่วมกันไม่ได้<br /><br />ฉันถามคำถามนี้ กับตัวเอง<br />เมื่อจอภาพเป็นสีขาวว่างเปล่า<br /><br />ซาอิดจบชีวิตตัวเองแล้ว<br />เพื่อประกาศอุดมการณ์<br /><br />ฉันเศร้า<br />คนเรามีชีวิตอยู่เพื่ออะไรกันนะ<br />ฉันถามตัวเอง อีกครั้ง<br />และ อีกครั้ง<br /><br />สวรรค์อยู่ไม่ไกลเลย<br />ตรงนี้เอง<br />เพียงแต่เราเอื้อมไม่ถึง<br />ก็แค่นั้น<br /><br />ปล. หลังจากมิวนิค ฉันก็ตั้งใจจะไปหาหนังสือเกี่ยวกับปาเลสไตน์และอิสราเอล<br />มาทำความเข้าใจอย่างจริง ๆ จังๆ แต่ก็ลืม ๆ ไป<br />มาเจอ Paradise now เข้าไปอีก<br />คงต้องไปหาหนังสือเข้าจริง ๆ แล้ว<br /><br />มีใครแวะมาอ่าน พอแนะนำหน่อยได้ไหม ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-114857239564092377?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1148475606394833102006-05-24T05:51:00.000-07:002006-05-24T06:00:06.473-07:00บางที<br />เวลาที่มีอะไรในใจมาก ๆ <br />ฉันเลือกอยู่คนเดียว<br />หมกมุ่นอยู่ในห้วงคำนึงของตัวเอง<br />มากกว่า จะระบายกับใคร<br /><br />ให้มันทุเลาเบาจาง<br />เมื่อนั้น ถึงเริ่มพบปะผู้คน<br /><br />เมื่อคืน<br />เลือกจะจมตัวเองอยู่กับหนังสือ<br />แทนที่จะโทรฯ หาพี่โบ<br /><br />วันนี้พี่โบโทรฯ หา<br />พร้อมคำถาม ทำไมไม่โทรฯ ไปเหมือนที่บอกไว้<br />ฉันแค่บอกว่าปวดหัว<br />ไม่อยากอธิบายอะไรมากกว่านั้น<br /><br />ขอบคุณ<br />สำหรับคำคิดถึง<br />ขอบคุณ<br />ที่อุตส่าห์ไปหาเพลงที่คิดว่าฉันชอบ<br />มาฟัง<br /><br />...<br /><br />เขียนนี่ไว้ให้<br />แม้รู้ดีว่า เป็นแค่หนึ่งห้วงอารมณ์ เท่านั้น<br />ในความเป็นจริง<br />ฉัน ไม่อาจรักใคร <br />ฉัน รักแค่ตัวเอง<br /><br />"กอดฉันที<br />ขับไล่ความว้าเหว่ในใจนี้<br />ให้จางหาย<br /><br />รักฉัน<br />มากเท่าที่เธอนั้น<br />สามารถรักได้<br /><br />แล้ว - ฉันจะวางหัวใจ<br />บอกตัวเองว่า<br />"ความรักครั้งสุดท้าย"<br />คือเธอ "<br /><br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-114847560639483310?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1148397878902823112006-05-23T08:16:00.000-07:002006-05-23T08:24:38.943-07:00นานแล้ว ที่ฉันเลิกบ่นเรื่องงานกับใคร<br />นอกจากไอ้ต้อม<br /><br />..<br /><br />รู้ว่าไม่มีใครเข้าใจ<br />บ่นไปก็เท่านั้น<br /><br />..<br /><br />แต่วันนี้ รู้สึกเหนื่อยเหลือเกิน<br />โทรฯ หาพี่โบ<br />อยากมีใครสักคนปลอบใจ<br /><br />..<br /><br />แต่ทุกคนก็มีเรื่องราวในชีวิตตัวเอง<br />พี่โบก็ไม่เข้าใจในสิ่งที่ฉันเจอ<br />บอกได้แต่ว่า งานทุกงานก็มีปัญหา<br />และทุกปัญหา มีการแก้ไข<br /><br />ฉันรู้<br />แต่ในบางที<br />ฉันแค่ต้องการไหล่ใคร<br />ไว้ซบอิง ในวันที่รู้สึกเหนื่อยเหลือเกิน<br />อย่างวันนี้<br /><br />แต่ไม่มีใคร<br />มีใคร ก็เหมือนไม่มี<br />ฉันกลั้นก้อนสะอื้นที่แล่นมาจุกคอหอย<br />กลืนมันกลับลงกระเพาะ<br />ฝืนยิ้มและบอกไปว่า<br />ไม่เป็นไร<br /><br />มันก็แค่อีกวันหนึ่ง<br />อีกวันหนึ่ง<br /><br />ฉันถอนหายใจ<br />ขณะโอบกอดตัวเองเงียบๆ <br /><br />...<br /><br />หลับแล้วลืมตาตื่น<br />วันนี้ก็จะผ่านไป<br /><br />เพื่อ พรุ่งนี้ <br />ต้องกลับไปเจอ ปัญหา เดิม ๆ อีกครั้ง<br /><br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-114839787890282311?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1148309624297173722006-05-22T07:43:00.000-07:002006-05-22T07:53:44.350-07:00.เป็นบันทึกไร้สาระ.<br /><br />แค่จะบอกว่า ช่วงนี้ ร้องเพลงพวกนี้ อยู่ในหัว และ ถามตัวเอง<br />บางอย่างวนไปวนมา นอนไม่หลับ<br />หาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้<br /><br />ใช่ แม้แต่ตัวฉันเอง ยังไม่เคยเข้าใจตัวเอง<br />แล้วใครจะมาเข้าใจ<br /><br /><strong>บางที ก็เหมือนมั่นใจ</strong><br /><br />"หยุดตรงนี้ที่เธอ ไม่ไปไกลแล้วใจ<br />เพราะเธอที่ฉันเจอ คือคนที่รักฉันหมดใจ"<br /><br /><strong>แต่บางที ก็ กลัว</strong><br /><br />"ถ้าฉันจะรัก ถ้าฉันจะฝากใจ<br />เธอเองต้องสัญญามาก่อน ว่าเธอจะรัก มั่นคงและแน่นอน<br />ไม่คิดที่จะทิ้งไป ได้หรือเปล่า"<br /><br /><br /><strong>สุดท้าย ก็ยังเลือกไม่ได้</strong><br />"ทาทา"<br />- หากฉันฝันถึงเธออย่างเขา หรือว่าเขาแสนดีอย่างเธอ<br />สิ่งที่ถาม ฉันคงไม่ลำบากใจ"<br /><br />ผู้หญิงอย่างฉัน<br /><br />เฮ้อ !!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-114830962429717372?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1148222260806784282006-05-21T07:19:00.000-07:002006-05-21T07:37:40.826-07:00วันนี้รู้เกรดแล้วสองวิชา<br />เป็นไปตามที่คิดไว้ทั้งสองวิชา<br />Sociolinguistic ได้ A<br />วิชา Present อ. ริค ได้ B<br /><br />ก็นะ ยังไง ฉันก็ยังพูดไม่เก่งอยู่ดี<br />ทุกวันนี้ ก็ยังพูดผิด ๆ ถูก ๆ ให้ริคคอยหัวเราะ<br />และคอยแก้คำที่ผิดให้อยู่เรื่อย<br /><br />ก็แหม ไม่ได้โตมากับภาษาอังกฤษนี่คะ<br />แถมไม่ได้เรียนโรงเรียนอินเตอร์อีกต่างหาก<br />ไอ้ที่มันมีความรู้อยู่บ้างนี่ ก็อาศัยชอบเป็นการส่วนตัว<br />แต่ก็นะ ยังงู ๆ ปลาๆ ตามประสา<br /><br />เที่ยง ไปดูหนัง "ก้านกล้วย"<br />หนังน่ารักดี รูปสวย ดูแล้วรู้สึกอิ่มอกอิ่มใจดี<br />แต่บรรยากาศในโรงนี่สิ<br />เต็มไปด้วยเด็ก เจี๊ยวจ๊าว สุด ๆ <br />แต่ก็นะ ทำใจไว้แล้ว<br />ก็แปลก ๆ ขำ ๆ ไปอีกแบบ<br /><br />เย็น มีนัดกับยัยป้าที่อนุสาวรีย์<br />ไปกินไอติมสเวนเซ่นส์ เอา CD ตอนที่ไปเที่ยวให้<br />เดินชอปปิ้ง<br /><br />แล้วก็กลับมาบ้าน<br />ขาไปจากบ้าน กำลังมีพิธีเปิดพระพรหมใหม่พอดี<br />รถติดโคตร คนเยอะมาก<br />ขากลับ คนก็ยังเยอะเหมือนเดิม<br /><br />อืมม์ บางที เรื่องของศรัทธา<br />มันก็ยากจะพูดเหมือนกันนะ<br /><br />ปล. วันนี้ตอนที่ไปอนุสาวรีย์ สังเกตุอะไรขำ ๆ ได้อย่างนึงคือ<br />มีร้าน Roitbun Rotimom วันก่อนโน้น ผ่านที่ไหนซักแห่ง<br />มีร้าน PapaRoti (แถวเพชรบุรีมั๊ง จำไม่ค่อยแม่น)<br /><br />เห็นแล้วขำ ๆ ดี อ่านแล้วนึกถึงเด็กช่างกล<br />คงอารมณ์ประมาณ กูแม่โรตีบอย กูพ่อโรตีบอย <br />ประมาณนี้ล่ะมั๊ง .. อารมณ์คนไทยน่ะ <br />เลียนแบบตามกันไป <br /><br />ไม่รู้เมื่อไหร่ จะมี Roti wife มั่ง :D<br /><br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-114822226080678428?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1148130033767811852006-05-20T05:44:00.000-07:002006-05-20T06:00:33.786-07:00"แบ่ะ แบ่ะ แบ่ะ"<br />คุณเอามือป้องปาก ทำเสียงแกะ <br />ฉันขำ หัวเราะตลก<br />คุณบอกว่า ให้ฉันทำด้วย<br />ตลกดี<br /><br />บ้า !!<br /><br />แค่หัวเราะคุณก็ขำจะตายแล้ว<br /><br />แถวที่เดินออกมาจากโรงหนังนั้นยาว<br />เราค่อย ๆ เดินตามคนข้างหน้ากันออกมา<br />หยิบโปสเตอร์ที่ได้มาตีคุณ<br />คุณแย่งไป หยิบมาตีหัวฉัน<br />ฉันตบหลังคุณไป พลั่ก ใหญ่<br />จนเจ็บมือเอง ว่างั้นเหอะ<br /><br />แหะ โทษที มือหนักไปหน่อย<br /><br />...<br /><br />เราเหมือนจะเป็นคนรักกัน<br />ในสายตาคนข้าง ๆ ที่มองมา<br /><br />แต่เรารู้ดีว่าเราไม่ใช่<br /><br />something wrong with Thai women <br />Their head are empty ...<br /><br />Except you !!<br /><br />คุณคะ <br />บางที ฉันอยากให้คุณไปรู้จักเพื่อนฉัน<br />บางที ผู้คนที่คนรู้จัก<br />อาจจะมีแต่คนพวกนั้น<br /><br />แต่ผู้คนที่ฉันรู้จัก ไม่ใช่<br />พวกเค้ามีสมอง และ มีมากพอ<br />ที่คุณจะคุยกับพวกเค้าได้ไม่เบื่อ<br /><br />...<br /><br />สนุกดี<br />เวลาที่ได้อยู่กับคุณ<br />แต่เราคุยกันแล้ว ว่าเราเป็นเพื่อนกัน<br />และมันจะเป็นอย่างนั้น<br /><br />ค่ะ <br /><br />แม้บางที มันยากจะทำใจ<br />และ แม้ว่าฉันเองก็ทำสัญญาทางใจ<br />กับใครที่ไกล ๆ ไว้ถึงสองคนแล้ว<br /><br />ก็ตาม ...<br /><br />"แบ่ะ แบ่ะ แบ่ะ "<br /><br />นั่งนึกถึงท่าทางคุณตอนนั่งรถกลับมาบ้าน<br /><br />ขำคุณจัง<br /><br />My old guy ..<br /><br />..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-114813003376781185?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1147964015612277682006-05-18T07:51:00.000-07:002006-05-18T07:53:35.656-07:00เราแพ้ !!<br />ทั้งที่ออกนำก่อน แต่เราเหลือผู้เล่นแค่ 10 คน<br />เลห์มันโดนใบแดง ถูกไล่ออกตั้งแต่นาทีที่สิบแปด<br />และฉันเอะอะโวยวายเหมือนคนบ้าด้วยความดีใจ<br />ในนาทีที่แคมพ์เบลโหม่งลูกเข้าประตู<br /><br />แต่เราไปได้ไม่ไกล<br />ครึ่งหลังเราถูกตีเสมอ<br />และ อีกลูกต่อมา <br />ฝันของเราก็ไกลเกินเอื้อม<br /><br />เราทำดีแล้ว<br />แต่ยังดีไม่พอ<br /><br />นาทีที่นกหวีดเป่าหมดเวลา<br />ฉันถอนหายใจ<br />อีกครั้ง ที่เราไปกันได้ไม่ไกล <br />ไม่มีอะไรติดมือเลย สำหรับฤดูกาลนี้<br /><br />เอาเถอะ เราจะเริ่มต้นกันใหม่ เมื่อฤดูกาลหน้ามาถึง<br />แม้ อาจจะไม่มีอองรี อาจจะไม่มีปิแรส<br />แต่คนใหม่ ๆ เด็กใหม่ ๆ จะนำพาสโมสรก้าวต่อไป<br />และ ฟาเบรกัส ยังอยู่ ...<br /><br />ฉันอยากอยู่ที่นั่น<br />สนามสตาร์ท เดอร์ ฟรองค์<br />ร่วมกับคนเหล่านั้น<br /><br />ร่วมแบ่งปันน้ำตาแห่งความปราชัยด้วยกัน<br />โอบไหล่กัน และ บอกกันและกันว่า<br />เราจะสู้ <br />อีกครั้ง และ อีกครั้ง<br /><br />แล้ว วันหนึ่ง<br />ชัยชนะจะเป็นของเรา<br /><br />แม้ตอนนี้ ยังไม่ใช่<br />ก็ตาม<br /><br />For .. the gunners ..<br />Eufa cup .. Arsenal : Barcelona 1:2<br /><br /><br /><strong>ขอบคุณอย่างที่สุด<br />ใครบางคน ที่อยู่เป็นเพื่อนเชียร์จนถึงเช้า<br />ที่เข้าใจ และไม่มองว่า ฉันเป็นผู้หญิงบ้า<br />ที่ปลอบใจ และ ไม่เยาะเย้ย ..<br />แม้ไม่ได้เชียร์ทีมไหนเลยก็ตาม</strong><br /><br />บางที ความรัก อาจเชื่อมถนน และ สร้างสะพาน ข้ามทะเลได้<br />จนความห่างไกล จะ แพ้ หัวใจสองดวง<br />ฉันหวังอย่างนั้น<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-114796401561227768?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1147880094144595892006-05-17T08:18:00.000-07:002006-05-17T08:34:54.296-07:00เป็นฤดูกาลที่แย่มากสำหรับเรา<br />และในฐานะแฟน <br />ฉันเอง ก็ไม่ได้ติดตามการแข่งขันมากนัก<br />สำหรับฤดูกาลนี้<br /><br />การไม่ได้ดูทีวีเป็นส่วนหนึ่ง<br />และการยุ่งอยู่กับอะไรหลายๆ อย่าง<br />ทำให้ฉันติดตามข่าวบ้างในบางโอกาส<br />ถ้าอยู่ที่เดิม<br />พี่ไก่คงเยาะเย้ยฉันทุกเช้าที่แพ้<br />แต่อยู่ที่นี่ งานยุ่ง บรรยากาศรอบข้าง <br />ที่แสนจะผู้หญิ๊ง ผู้หญิง<br />ฉันเลยไม่มีคนคุยเรื่องฟุตบอลด้วย<br /><br />"เป็นแฟนตัวจริง ต้องไม่พลาดนะเว้ย"<br />พี่ไก่ส่งเสียงมาตามสายอย่างนั้น<br />น่า ฉันไม่พลาดหรอก<br /><br /><br />ก็เนี่ย ที่ถ่างตาอยู่ตอนนี้<br />ก็เพื่อจะได้ดู ทีมที่รัก เข้าชิง ยูฟ่า<br />เหลืออยู่ถ้วยเดียว ให้ลุ้นแล้วเนี่ย<br /><br />สู้เค้า Gunners +++<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-114788009414459589?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1147790301006419702006-05-16T07:26:00.000-07:002006-05-16T07:38:21.043-07:00ชีวิตช่วงนี้ สงบดี<br />ออนไลน์บ้างเล็กน้อย<br />ไม่ค่อยได้คุยกับใครแบบเป็นงานเป็นการมากนัก<br /><br />งาน ก็มีปัญหาเหมือนเดิม<br />แต่ฉันเริ่มเพิกเฉย และ ไม่ตื่นเต้น หรือ ทุกข์ใจกับมันมากนักแล้ว<br />ทำไปแต่ละวัน ตามหน้าที่<br />เบื่อ ก็แค่รอเวลาเลิกงาน <br />ให้มันผ่านไปอีกหนึ่งวัน<br /><br />ไม่ค่อยได้ออนดึก<br />เลยมีเวลาอ่านหนังสือ<br /><br />ก็ดีเหมือนกัน<br /><br />ฉัน ไม่ค่อยมีเวลาให้ตัวเองมากเท่าไหร่เดี๋ยวนี้<br /><br />กับความรัก <br /><br />"คิดถึงนะ"<br />เสียงใครที่ปลายสายบอกมาอย่างนั้น<br /><br />"เดือนหน้าเจอกัน"<br />ฉันบอก และ ย้ำคำ<br /><br />ปล่อยให้ชีวิตดำเนินไป<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-114779030100641970?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1147703493503028912006-05-15T07:01:00.001-07:002006-05-15T07:31:33.523-07:00ขอบคุณ<br />ที่ยังทำให้มั่นใจ<br />ว่าระหว่างเรา ยังมีกัน<br /><br />ฉันไม่รู้หรอกนะ<br />ว่ามันจะยาวนานแค่ไหน<br /><br />ก็แค่จับมือ<br />แล้วเดินไปด้วยกัน<br />ทีละก้าว ทีละก้าว<br /><br />นะ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-114770349350302891?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1147600817712235622006-05-14T02:51:00.000-07:002006-05-14T03:00:20.683-07:00บ่ายของวันศุกร์<br />แวะเข้าร้านหนังสือก่อนไปดูหนัง<br />ได้มาสองเล่ม<br /><br />"คือคนในความทรงจำ" ของ ภาณุ มณีวัฒนกุล<br />"ต้นไม้แห่งความเป็นไปได้" ของ Bernard Werber<br /><br />คนขายหยิบหนังสือไปคิดเงิน ห่อปก<br />และเอ่ยคำถาม<br /><br />"ปกติชอบอ่านหนังสือแนวประมาณนี้เหรอคะ"<br />ฉันยิ้ม รับคำ<br />"อ่านหนังสือแปลกดี ไม่ค่อยเห็นคนอ่าน"<br /><br />"แปลก"<br />นั่น - นับเป็นนิยามความเป็นฉัน ไปแล้ว<br /><br />"เป็นคนแปลก ๆ นะ <br />ชอบคิดอะไรไม่เหมือนคนอื่น<br />ถ้าคนอื่นทำแบบนี้<br />คุณจะทำอีกแบบ เพราะคุณไม่อยากเหมือนใคร"<br /><br />หมอดูที่ทายหลายๆ อย่างในชีวิตฉัน <br />ถูก อย่างไม่น่าเชื่อ <br />จำกัดความ ความเป็นตัวตนของฉันเอาไว้อย่างนั้น<br /><br />"พี่หญิง รู้มั๊ย พี่หญิงหน้าตาเก๋ดีนะ"<br /><br />เก๋ = แปลก ??<br /><br />"หญิง วันนี้แต่งตัวแปลกดี"<br /><br />....<br /><br /><br />สรุป ว่า ฉันเป็นคน แปลก <br /><br />ผู้หญิงแปลก ๆ <br />ที่กระทั่ง เพื่อน ก็มีแต่ เพื่อน แปลก ๆ <br /><br />:)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-114760081771223562?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1147536050619687112006-05-13T08:52:00.000-07:002006-05-13T09:00:50.660-07:00นิ่ง ๆ ได้หน่อย<br />ไม่ค่อยมีอะไรมากนัก<br />ช่วงนี้โทรศัพท์พี่โบติดต่อไม่ได้<br />สัญญาณไม่ดีหรือไงไม่รู้<br /><br />เอาเถอะ<br />อย่างน้อย<br />เราต้องรู้จักเรียนรู้การเชื่อใจคนอื่นบ้าง<br /><br />เป็นหนึ่งเดือน<br />นับจากที่รักไปเป็นทหาร<br />วันนี้ ได้เจอกันอีกครั้ง<br />ในสิ่งที่เราคุยกัน<br />ฉันก็ยังรู้สึกหวามไหวเหมือนเมื่อก่อน<br /><br />ฉันรู้<br />หัวใจไม่ควรถูกแบ่ง<br />แต่ในเมื่อมันเป็นไปแล้ว<br /><br />ฉันก็คงปล่อยให้โชคชะตาดำเนินไป<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-114753605061968711?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1147406366596351142006-05-11T20:13:00.000-07:002006-05-11T20:59:26.636-07:00ฉันกำลังเริ่มคิดถึงที่วางหัวใจ<br />เมื่อได้ยินคำบอกรักจากบางคนเมื่อคืน<br />เรากำลังสานต่อความรู้สึกที่ค้างคาไว้นานแล้ว<br />หรือเปล่านะ ?<br /><br />ฉันเองก็ไม่รู้<br />ทั้งหมดในวันคืนที่ผ่านมา<br />ที่วุ่นวาย ไขว่คว้า อาจจะเพื่อแค่นี้<br />เพื่อวางหัวใจ ไว้กับใครสักคน<br /><br />ใครที่อยากจะมั่นใจ<br />ว่าจะไม่ทิ้งกันไปไหนอีกแล้ว<br />ใครที่จะมีอ้อมกอดอุ่นให้<br />ใครที่เข้าใจในความอ่อนไหว<br />และทั้งหมดที่เป็นฉัน<br /><br />ถึงยังไม่อาจวางใจได้เต็มร้อย<br />แต่หัวใจฉันเริ่มโอนเอียงมาทางนี้แล้ว<br />ที่คงต้องดูกัน<br />คือ เวลา ความใส่ใจ<br />ถ้าจะใช่<br />ก็คงใช่<br /><br />ถ้าไม่ใช่<br />อย่างน้อย<br />ก็ถือว่า ฉันเปิดใจตัวเองแล้ว<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-114740636659635114?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1147350416328750582006-05-11T05:21:00.000-07:002006-05-11T05:26:56.346-07:00ต่อหน้าคุณ ฉันบอกตัวเองว่า ฉันไม่เป็นไร<br />ฉันเข้าใจ ฉันเข้มแข็ง ฉันยอมรับได้<br />แต่วันนี้ ขณะนั่งรถกลับบ้าน<br />ช่วงเวลาที่ฉันนั่งคิดอะไรไปเรื่อยๆ <br />ฉันคิดถึงคุณ<br /><br />กลั้นน้ำตาแทบตาย<br />เพื่อจะมาทะลักทะลายทันทีที่เปิดประตูเข้าบ้าน<br />มันเจ็บนะคุณ<br />แต่มันเพิ่งรู้สึกเอาตอนนี้<br />ว่าเจ็บมากแค่ไหน<br />ที่สูญเสียคุณไปแล้ว<br /><br />คุณ ไม่เคยเข้าใจฉันเลย <br />ใช่มั๊ยคะ ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-114735041632875058?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1147191011475004762006-05-09T09:08:00.000-07:002006-05-09T09:10:11.506-07:00"อย่าเสียเวลากับความกลัวเลย" เจค็อบพูดอย่างสงบ<br />"ความกลัวไม่ช่วยป้องกันคุณจากความเจ็บปวดหรอกครับ"<br /><br />"มันอาจจะช่วยได้" ฉันพูด<br /><br />จาก - God-shaped HOLE / tiffanie debartolo<br />กษมา สัตยาหุรักษ์ แปล<br /><br /><br />ถึงเราจะคุยกันได้นานนับชั่วโมง<br />แต่ฉันก็ยังรู้สึกถึงความไม่กล้าเชื่อใจใครของตัวเอง<br />ฉันเพียงแค่จุ่มเท้าลงไป หยั่งเชิงหัวใจ<br />แต่ฉันไม่กล้ากระโจนลงไปทั้งตัว<br /><br />บทเรียนทำให้ฉันกลัว<br />บาดแผลครั้งแล้วครั้งเล่า<br />ทำให้ฉันไม่กล้าเผชิญหน้ากับอนาคต<br /><br />"ไม่มีอะไรสามารถปกป้องคุณจากปลายทางที่หลบเลี่ยงไม่ได้หรอกครับ"<br /><br />หรือ ฉันควรลองรัก แบบเต็ม ๆ หัวใจ ดูสักครั้ง<br /><br />ไม่เอาอ่ะ<br />ยังไง ฉันก็ยังกลัวอยู่ดี<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-114719101147500476?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1147102649403166242006-05-08T07:43:00.000-07:002006-05-08T08:37:29.556-07:00พัฒน์ บอกว่า<br />"ถ้ารวมสามคนเป็นคนเดียวได้ ก็ดีใช่มั๊ย"<br /><br />ฉันเล่าให้พัฒน์ฟังเรื่องโรแมนติคที่เกิดขึ้นบนเกาะ<br />ในวันนี้ที่พัฒน์โทรฯ มาหา เล่าเรื่องไปเที่ยวภูกระดึงให้ฟัง<br />นี่สินะ ข้อดีของการเป็นเพื่อน<br />จะห่าง จะหาย จะนานแค่ไหน <br />ก็ยังต่อกันติดเสมอ<br /><br />ฉันบอกพัฒน์ว่าฉันกลัว<br />ไม่รู้มันจะยาวนานแค่ไหน ?<br />มันจะจริงจังได้ไหม ?<br /><br />ฉันไม่รู้<br />ฉันไม่อยากหวังอะไรมาก<br /><br />รูปถ่ายยืนยันความเป็นเรา<br />อุ่นๆ ของอุ้งมือยังอยู่ในความรู้สึก<br />แหวนที่พี่โบให้ยังอยู่ในกระเป๋า<br /><br />ใจฉันล่ะ<br />อยู่ที่ไหน<br /><br />ที่รักส่งอีเมลมา<br />ฉันตอบกลับไปว่า รัก และ คิดถึง<br />เมสเสจที่ส่งไปหาริคบอกว่า miss u so much <br /><br />แต่ฉันก็โทรฯ หาพี่โบ และ พี่โบโทรฯ หาฉัน<br />สี่รอบแล้ววันนี้<br /><br />มันก็แค่ใหม่ ๆ ใช่ไหม ?<br /><br />ต่อไปล่ะ<br /><br />ฉันไม่รู้<br />ฉันเบื่อตัวเองจัง<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-114710264940316624?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1146661594133980672006-05-03T05:48:00.000-07:002006-05-03T06:06:34.166-07:00จะไปทะเลล่ะนะ<br />ไปสี่วันล่ะ<br />อย่าลืมคิดถึงกัน<br /><br />ไปปล่อยสมองให้ว่าง<br />ทิ้งเรื่องบ้าบอต่าง ๆไว้อย่างนั้น<br />ไปนอนมองท้องฟ้า<br />หลับตา ฝัน <br /><br />...<br /><br />กลับมาวันจันทร์นะจ้ะ<br />รอรับโปสการ์ดกันละกัน<br /><br />:)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-114666159413398067?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1146496114301950092006-05-01T07:52:00.000-07:002006-05-01T08:08:34.320-07:00"ทำไมเธอมาโรงเรียนสาย" คุณครูถามเด็กน้อย<br />"คือ .. วันนี้มันเป็นไรไม่รู้อ่ะครับ ผมเดินไปข้างหน้าก้าวหนึ่งทีไร<br />มันถอยหลังกลับสองก้าวทุกทีเลยครับ"<br />"อ้าว แล้วทำไมเธอมาถึงโรงเรียนได้ล่ะ"<br />" คือ .. ผมเลยเปลี่ยนใจ หันหลังเดินกลับบ้านอ่ะครับ"<br /><br />...<br /><br />นั่น ฉันถอดความมาจากตลกร้ายของฝรั่งที่ใครสักคนส่งมาให้<br /><br />สิบเอ็ดโมง<br />ฉันงีบอยู่ เพราะฤทธิ์ยาที่กินเข้าไป<br />เสียงโทรศัพท์ดัง<br /><br />เป็นคุณ<br />ที่โทรฯ มาถามอาการฉัน<br />พร้อมกับ หัวเราะ <br />อ่ะนะ เพราะฉันบอกคุณไปว่าฉันลื่นล้ม<br />คุณ หาว่าฉันเมา<br />อืมม์ ถ้าเมาก็คงเมาคุณ<br />บ้า สิ ใครจะกล้าบอกอย่างนั้น<br />เขินแย่ ฉันไม่เคยบอกความรู้สึกจริง ๆ ของตัวเอง<br />กับคุณต่อหน้าซักที นอกจากการเขียน<br /><br />...<br /><br />คุณ ถามเรื่องหนุ่ม ๆ ในชีวิต<br />ว่ามีใครคนใหม่เข้ามาในชีวิตฉันบ้างมั๊ย ?<br />นอกจากหนุ่มกรีก <br />หนุ่มโรมาเนีย ซึ่งรายนี้ไม่ได้คุยเลย<br />ตั้งแต่ที่รักไม่ออน ฉันก็เลิกออน skype<br />ก็บอกไปว่าไม่มี<br />แต่เล่าให้คุณฟัง <br />เรื่องเมื่อวาน นั่งเขียนข้อสอบอยู่ในรามฯ<br />อยู่ๆ ก็มีเด็ก ป.ตรีมาชวนคุย <br />อยู่เป็นนานสองนาน ด้วยความที่มีมารยาท<br />เลยคุยตอบ จนเพื่อน ๆ มาเรียก<br />เค้าเลยขอเบอร์ ก็ให้ไปค่ะ<br /><br />...<br /><br />Ying .. you're hot .. <br />the guy at the street, the guy on the bus .. and this guy .. <br />คุณบอกว่างั้น <br /><br />but all that guy are not my type <br /><br />..<br /><br />What kind are you looking for , handsome , smart .. ?<br /><br />..<br /><br />You should go out with someone ... <br /><br />...<br /><br />ฉันจะบอกไปได้อย่างไร<br />ว่าตอนนี้ ในใจฉัน พื้นที่ที่ไม่ได้เป็นของที่รัก<br />มันเป็นของคุณ<br /><br />...<br /><br />I'm going to see the guy .. <br />ฉัน - เฉไฉไปท่าโน้น ...<br /><br />คุณพูดเรื่องงี่เง่าบางเรื่อง<br />ที่ฉันคงไม่เอามาพูดในที่นี้<br />แต่คุณคะ ? ไม่ใช่คนทุกคนในโลกนี้คิดแบบเดียวกันกับคุณ<br />พอฉันเถียง คุณก็หัวเราะ<br />บอกว่าผู้ชายคิดแบบเดียวกันทั้งนั้นแหละ<br /><br />Nothing will happen .. dont expect anything ..<br />ฉันบอกคุณไปอย่างนั้น<br /><br />...<br /><br />หนึ่งก้าว ที่เดินถอยจากคุณ<br />กลับเป็นสองก้าว ที่เดินเข้าหาคุณ<br />และตอนนี้ <br />ฉันกำลังวิ่งหนี<br /><br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-114649611430195009?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1146409861159723622006-04-30T07:58:00.000-07:002006-04-30T08:11:01.180-07:00ฉันเพิ่งออกจากคลีนิค<br />หลังจากโดนเย็บไปสองเข็ม<br /><br />ไม่มีอะไรมากหรอก<br />แค่เรื่องงี่เง่าที่ไม่อยากพูดถึง<br /><br />น้ำตาไหลยิ่งกว่าฝนที่ตกมาในวันนี้<br /><br />ตลอดเวลาที่อยู่บนเตียง<br />มีหมอปลอบใจอยู่ข้าง ๆ ว่ามันจะไม่เจ็บ<br />ฉันนึกถึงคุณ<br /><br />ปีที่ผ่านมา คืนส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่<br />ฉันโดนเย็บไปแล้วหนึ่งรอบ กี่เข็มก็ไม่รู้<br />เลือดออกเป็นท่อประปารั่วเหมือนกัน<br /><br />ผ่านมาอีกไม่กี่เดือน<br />ต้องโดนเย็บอีกแล้ว<br /><br />ชีวิตมันเป็นอะไรของมัน<br /><br />ไม่รู้สินะ<br />จะดีแค่ไหน ถ้าคุณมายืนอยู่ตรงนั้น<br />ให้ฉันจับมือ บอกฉันว่าฉันจะไม่เป็นอะไร<br />ฉันเรียกชื่อคุณอยู่ในใจ ขณะพยาบาลโกนผมบางส่วนออกไป<br />ขณะคุณหมอ ฉีดยาชา ลงไปบนศรีษะ<br />ขณะที่รู้สึกได้ถึงแรงตึงของด้ายที่เย็บลงไป<br />บอกตัวเองว่า เจ็บกว่านี้ ก็ผ่านมาแล้ว<br />เจ็บอีกสักที จะเป็นไรไป<br />ยังไง ชีวิตมันก็เลวร้ายเสมออยู่แล้ว<br /><br />ฉันเรียกชื่อคุณ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า<br /><br />และทันทีที่ออกจากคลีนิค<br />โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงก็สั่น<br />ฉันไม่เคยคิดว่าจะเห็นชื่อคุณ<br />แต่ก็เป็นคุณ<br /><br />ไม่ให้ฉันเรียกว่าปาฎิหารย์ แล้วมันคืออะไร<br />ในเมื่อหลายวันมานี้ ฉันไม่ได้โทรฯ หาคุณเลย<br />แล้วคุณก็โทรฯ มา ขณะที่ฉันคิดถึงคุณที่สุด<br /><br />ฉันอธิบายกับคุณไม่ค่อยรู้เรื่อง<br />หนักหัว เจ็บแผล บวกกับอาการสะอื้น<br />แต่คุณน่าจะพอเข้าใจ<br /><br />ดูแลตัวเองนะ <br /><br />คุณบอกอย่างนั้น<br /><br />คุณเห็นมั๊ยคะ ว่าฉันดูแลมันไม่ได้<br />แม้จะพยายามอย่างที่สุดแล้ว<br />แต่มันไม่เคยดี<br /><br />อยากให้คุณมาช่วยดูแล<br /><br />แต่สี่ประโยคหลังนี้ <br />ฉัน - ไม่ได้พูดออกไป<br /><br />ค่อยโทรฯ ไปหาใหม่นะคะ <br />ฉันบอกคุณ ข้างนอกนั่นเสียงดังเกินไป<br />และฝนกำลังตก<br /><br />ทั้งข้างนอก และ ในใจฉัน<br /><br />คุณจะรู้บ้างไหม ? <br />วันนี้เป็นวันที่ฉันรู้สึกเหนื่อยกับชีวิตเหลือเกิน<br />หลายเรื่องประดังเข้ามา จนฉันรับมือกับมันไม่ไหวอีกแล้ว<br />ฉันอยากหยุดลมหายใจตัวเองค่ะ<br /><br />พยายามแล้ว แต่ไม่ประสบผลสำเร็จ<br /><br />นั่น ฉันก็ไม่ได้บอกคุณไปเหมือนกัน<br /><br />คิดถึงคุณที่สุด อยากกอดคุณแน่นๆ <br /><br />...<br /><br />เผื่ออะไร ๆ จะดีขึ้น<br />หรือถึงแม้ไม่ดีขึ้น <br />อย่างน้อย ฉันคงรู้สึกอุ่นขึ้นมาบ้าง<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-114640986115972362?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-14104678.post-1146068649227044162006-04-26T09:12:00.000-07:002006-04-26T09:24:09.246-07:00It's no big deal <br />มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร<br /><br />Just become my old self again<br />ก็แค่กลับมาเป็นฉันคนเก่า<br /><br />สด ๆ ร้อน ๆ จาก Always <br />ที่ทำฉันร้องไห้<br /><br />Alright ...<br /><br />ตัวละครกำหมัดแน่น <br />สูดลมหายใจ<br /><br />ใช่ !<br />ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร<br />ก็แค่ กลับมาดูหนังคนเดียว<br />เดินคนเดียว<br />และ ไม่มีใคร ให้โทรฯ หาเวลาคิดถึง<br /><br />สามวันแล้ว<br />ที่ฉันหายตัวออกจากชีวิตคุณ<br />...<br /><br />และฉันกำลังพยายาม<br />ให้มันมากกว่านั้น<br /><br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14104678-114606864922704416?l=imcactus.blogspot.com' alt='' /></div>CACTUShttp://www.blogger.com/profile/08505923768018484693noreply@blogger.com5